Wednesday, May 25, 2005

1 day

Ξύπνημα στις 8.
Μια ώρα μετά στη δουλειά.
Οχτώμισι ώρες μετά τέλος.
Μισή ώρα περπάτημα.
Δυόμισι ώρες δουλειά.
Μισή ώρα περπάτημα.
Δυόμισι ώρες συνάντηση για ποτό με φίλο Β. Και νέα. Μιλάω πολύ. Έχω και πιο πολλά νέα. Έχουμε καιρό να τα πούμε. Με βρίσκει δραστήρια. Με βρίσκω πτώμα.
Σκέφτομαι την απόσταση μέχρι το μετρό.
Με πάει με το μηχανάκι στο Σύνταγμα.
Ο αέρας με αναζωογονεί. Όχι τρελά. Περισσότερο η αγωνία μου να μην βρει το πόδι μου σε κανένα αυτοκίνητο που περνάμε ανάμεσα.
Το τρένο θα περάσει σε 8 λεπτά. (!) θέλω και κανένα μισάωρο μέχρι το σπίτι. Βγάζω από την τσάντα το βιβλίο που αγόρασα πριν λίγες μέρες και δεν πρόλαβα να διαβάσω. Στα αυτιά μουσική. Φτάνω σπίτι πτώμα μεν, αναζωογονημένη δε από αυτά που διάβασα. Θυμήθηκα ένα προηγούμενο post και τα αναφέρω.


 Posted by Hello


August Rodin – Διαθήκη

Ο θαυμασμός είναι ένα γενναιόδωρο κρασί για τα ευγενικά πνεύματα.
Και όμως, προσέξτε• μην αντιγράφετε τους παλιότερους. Έχοντας σεβασμό στην παράδοση, μάθετε να διακρίνετε το αιώνια γόνιμο που κλείνει μέσα της: την αγάπη για τη Φύση και την ειλικρίνεια.

Καθετί είναι ωραίο για τον καλλιτέχνη, γιατί σε κάθε ον, σε κάθε πράγμα, το διαπεραστικό του βλέμμα ανακαλύπτει τον χαρακτήρα• με άλλα λόγια την εσωτερική αλήθεια που διαφαίνεται κάτω από τη μορφή.
Και η αλήθεια αυτή είναι η ομορφιά.
Να μελετάτε με θρησκευτική ευλάβεια• δεν μπορεί να μη βρείτε την ομορφιά γιατί θα συναντήσετε την αλήθεια.
Να εργάζεστε λυσσαλέα.

Να εξασκείστε χωρίς σταματημό.
Πρέπει να λιώσετε στη δουλειά.

Η τέχνη δεν είναι παρά μονάχα αίσθημα. Όμως, δίχως τη βαθιά γνώση των όγκων, των αναλογιών, των χρωμάτων, χωρίς τη δεξιοτεχνία του χεριού, και το πιο ζωντανό συναίσθημα παραλύει..
Τι θα’χε απογίνει κι ο πιο μεγάλος ποιητής, σε μια ξένη χώρα, αν δεν γνώριζε τη γλώσσα της?
Ανάμεσα στη νέα γενιά καλλιτεχνών, υπάρχουν πολλοί ποιητές που, δυστυχώς, αρνούνται να μάθουν να μιλούν.
Και έτσι τραυλίζουν μονάχα.

Υπομονή! Μην υπολογίζετε την έμπνευση. Δεν υπάρχει.
Οι μόνες αρετές του καλλιτέχνη είναι η φρόνηση, η προσοχή, η ειλικρίνεια, η θέληση.
Να κάνετε τη δουλειά σας σαν τίμιοι εργάτες.
Να είστε αληθινοί φίλοι μου. Αυτό όμως δεν σημαίνει να είστε ανούσια ακριβείς.
Υπάρχει μια ταπεινή ακρίβεια• αυτή της φωτογραφίας και του εκμαγείου. Η τέχνη δεν αρχίζει παρά με την εσωτερική αλήθεια.

…ό,τι είναι βαθιά αληθινό για ένα άνθρωπο είναι το ίδιο αληθινό για όλους.

Δάσκαλοι είναι εκείνοι που βλέπουν με τα δικά τους μάτια αυτό που έχει δει ο κόσμος όλος και ξέρουν να διακρίνουν την ομορφιά εκείνου που είναι πολύ συνηθισμένο για τα άλλα πνεύματα.
Οι κακοί καλλιτέχνες πάντα φορούν τα γυαλιά αλλονών.
Το πιο σημαντικό είναι να συγκινείσαι, να αγαπάς, να ελπίζεις, να πάλλεσαι, να ζεις.
Να είσαι άνθρωπος, πριν είσαι καλλιτέχνης!
Το αληθινό περιφρονεί τα λόγια, έλεγε ο Pascal. Η αληθινή τέχνη περιφρονεί την τέχνη. Ξαναγυρίζω εδώ στο παράδειγμα του Eugene Carriere. Μέσα στις εκθέσεις οι περισσότεροι πίνακες δεν είναι παρά ζωγραφιές• οι δικοί του ανάμεσα στους άλλους έμοιαζαν παράθυρα ανοιγμένα στη ζωή!

Να αγαπάτε παθιασμένα την αποστολή σας. Δεν υπάρχει άλλη ωραιότερη. Είναι πολύ πιο υψηλή από ότι νομίζει ο κόσμος.
Ο καλλιτέχνης δίνει ένα μεγάλο παράδειγμα.
Λατρεύει τη δουλειά του.




Ολίγον τις απόλυτος και patronizing ο λόγος του, αλλά στα πιο πολλά συμφωνώ. Επίσης τι ωραία κατάληξη για μια γεμάτη μέρα. Επίσης να προσθέσω ότι γνωρίζω πολύ καλά ότι το να παραθέτεις αποσπάσματα δεν είναι ότι πιο αντικειμενικό. Πολλές φορές αλλοιώνεται το νόημα. Ελπίζω να μην έχει γίνει, παρότι η επιλογή και μόνο δηλώνει προσωπικά γούστα.

Ο Rodin πέθανε το 1917. Το κείμενο ψάχνω παντού αλλά δεν βρίσκω πότε γράφτηκε. Φαντάζομαι προς το τέλος.

update: καλά κάθησα και τα έγραψα όλα αυτά, ξέχασα να ανεβάσω μερικές εικόνες από δυο / τρία χαρακτηριστικά έργα του Rodin για όποιον δεν γνωρίζει. Χρόνο δεν έχω τώρα, οπότε ιδού μερικά links: ο σκεπτόμενος, το φιλί, οι αστοί του Callais, οι Πύλες της Κολάσεως, -άλλο ένα- φιλί. Αυτά.

|

6 Comments:

At 5/25/2005, Blogger lefty said...

Τι την τάισες μπρε την άνω τελεία; Γουρουνόπουλο στη σούβλα; :)

 
At 5/25/2005, Blogger Oneiros said...

Σου εύχομαι ένα εξίσου δραστήριο και αναζωογονητικό υπόλοιπο εβδομάδας (και καλή ξεκούραση το σ/κ). Μην ψαρώνεις από το ύφος του Rodin, είχε σημαντικά πράγματα να πει και μάλλον δεν είχε πολύ χρόνο για courtesies όταν τα έγραφε. Οι παραινέσεις του μου θύμισαν τα "Γράμματα σ' ένα νέο ποιητή", αλλά δεν ήξερα ότι ο Rilke είχε δουλέψει για τον Rodin.

Σου στέλνω επίσης μιά άνω τελεία, courtesy of NickTheCreek˙ για να μην παραπονιέται το κοινό για τις ..διατροφικές παρεκτροπές των σημείων στίξης σου :-)

 
At 5/25/2005, Blogger evee said...

lefty, που να ξέρω? στο word το είχα γράψει το κείμενο, έβαλα κάτι που μου έμοιαζε με άνω τελεία και τελικά προέκυψε αυτά το τεράστιο, σχεδόν bold unidentified object! :P

oneire, όχι δεν ψαρώνω καθόλου από το ύφος του Rodin, αντιθέτως μ'αρέσει που τα λέει μπρούτα τα πράγματα. Γι'αυτό και κάθησα και τα έγραψα όλα εδώ αν και πτώμα. Απλά παρατηρώ ότι όλοι οι μεγάλοι δάσκαλοι έχουν τον ίδιο απόλυτο τρόπο ομιλίας. Ο λόγος του Le Corbusier στο Entretien avec les etudiantes d' Architecture μοιάζει πολύ (γαλλικά δεν ξέρω αλλά κάπως έτσι είναι ο αυθεντικός τίτλος, για τον αγγλικό εδω: http://www.amazon.com/exec/obidos/tg/detail/-/1568981961/qid=1117027721/sr=1-8/ref=sr_1_8/103-8712872-7990243?v=glance&s=books).

Ούτε εγώ το ήξερα για τον Ρίλκε και τον Ροντέν. εδώ λέει αν είδα καλά πως η γυναίκα του Ρίλκε ήταν μαθήτριά του.

Άσχετο, αυτή η Lou Salome και με τον Ρίλκε τα'χε? Διάβαζα πρόσφατα του Γιάλομ το όταν έκλαψε ο Νίτσε και από εκεί την έμαθα...

 
At 5/26/2005, Anonymous prj02myday said...

μόλις ξεκαθάρισα κατι στο μυαλό μου,τράβηξα το σωστό νήμα για μια κατάσταση και έναν φίλο μου.
οο.. αυτό ήταν αποκάλυψη για μένα,όπως άλλαξε ομαλά ο τρόπος που η φιγούρα του ποζάρει στα μάτια μου.
και δεν απασχολεί τόσο η τροπή της ιστορίας,όσο Αυτή η νέα εικόνα,ένα νέο περιβάλλον,διαυγές - ωραία λέξη

ελπίζω να μη με θεωρήσετε εκτός θέματος.

 
At 5/26/2005, Anonymous prj02myday said...

θέλω μια καινούργια θέση για τις "πύλες της κολάσεως",ololol, τα γλυπτά του σ'αφήνουν άφωνο

 
At 6/05/2005, Anonymous ντίνος said...

Ξέχασε το «η αλήθεια είναι ομορφιά»...σ' αυτό το λόγο ο Αριστοτέλης δεν ήξερε «το κόλο απ’ το αγκώνα» παραθετόντας τον James Joyce.
Η αλήθεια είναι αλήθεια και η ομορφιά είναι όνειρο. Ζουν αρκετοί στο judgmentalism. Καλύτερα να ζούμε στη στίγμη.

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home