books #2: επικοινωνία + αρχιτεκτονική = ?

Bιβλιοφιλικής κρίσης συνέχεια.

case #1


"The Architecture Of Happiness", Alain De Botton, Penguin

Βιβλίο που αγόρασα κοντά ένα χρόνο πριν, στην αγγλική του έκδοση πριν μεταφραστεί. Με τον Alain De Botton έχω ένα θέμα. Και με προηγούμενο βιβλίο του (the art of travel) είχα πάθει το ίδιο. Ξεκινάς με την καλύτερη διάθεση να αγοράσεις ένα βιλιαράκι ψιλο-life style, με την υποψία ότι μπορεί να σου βγει και λίγο πιο φιλοσοφημένο. So far, so good. Στην πορεία, ανακαλύπτεις ότι απλά έχεις σταματήσει εδώ και κάμποσο καιρό να γυρίζεις τις σελίδες. Από απλή βαρεμάρα. Ακόμη και με τα περί architecture που θα΄λεγε κανείς ότι με ενδιαφέρουν περισσότερο, ακόμη και αν με συγκινεί το γεγονός ότι κάνει κάποιος μια φιλότιμη προσπάθεια να κάνει γνωστό (στο ταλαίπωρο "ευρύ κοινό") το "τι στα διάλα είναι η αρχιτεκτονική" για κάποιο λόγο απλά οι σελίδες δεν γυρίζουν. Βαραίνουν. Και το βιβλίο πιάνει σκόνη στο κομοδίνο.

case #2

"Modeling Messages: The Architect and the Model", Karen Moon, The Monacelli press

Hardcore φίλοι μου, το βιβλίο δεν το έχω τελειώσει αλλά θα μιλήσω για αυτό καθώς τώρα μου ήρθε. Εξαιρετικό θέμα το να μιλήσει κανείς για τη σχέση μακέττας και αρχιτέκτονα, πολύ ενδιαφέρουσες οι αναφορές στα περί "επικοινωνίας της ιδέας" που πραγματεύεται το βιβλίο, καλογραμμένο και με κεφάλαια όπως "a question of scale", "communication: idea and identity", "makers", "material matters", "a process of change". Xάρην ιστορίας αφενός και ως φόρο τιμής στα ποντίκια που απέκτησα κάνοντας τη giant μακέττα της διπλωματικής μου με ξύλα, plexiglass, γύψο, μέταλλο, χαρτόνια και κόλλα σκανάρα και παραθέτω μερικές ενδιαφέρουσες pics του ένδοξου παρελθόντος.

Philip Johnson

Minoru Yamasaki

Sir Edwin Lutyens

Eero Saarinen

Le Corbusier (its a bad teeth day)

Frank Lloyd Right

Richard Meier

Iong Ming Pei

Rem Koolhaas



case #3


"Brandscapes: Architecture in the Experience Economy", Anna Klingmann, The MIT Press

Λίγα λόγια και καθαρά. Εξαιρετικό βιβλίο, ευκολοδιάβαστο, με πολύ ενδιαφέρον θέμα. Μπλέκει αρχιτεκτονική, πολιτική, οικονομία και επικοινωνία. Αχ αυτό το MIT Press. You can never miss with it. Αν και το σημειώνω τρίτο, σε σειρά προτίμησης θα τα έγραφα ακριβώς αντίστροφα.

books #1: η εικόνα της πόλης

- Τα περί augmented space τα έχω ξαναπεί στο παρελθόν. Όχι? Καλά, augmented space είναι ο χώρος που συνδυάζει κανονικό χώρο και εικονικό. Τα είχα ψωμοτύρι αυτά λίγα χρόνια πριν ως υποψήφια μεταπτυχιακού με τον ψαρωτικό τίτλο virtual environments, adaptive architecture + computation, αλλά λίγες προτάσεις σε διαγωνισμούς μετά και ένεκα της έλλειψης παιδείας μου σε επί το έργον αρχιτεκτονική, το θέμα μπήκε για λίγο σε ψύξη.

- Είναι γνωστή η εμμονή της αρχιτεκτονικής με το δημόσιο χώρο. Κάτι το ότι λειτουργεί ως μέσο για πάσης λογής μεταφορά μηνυμάτων (πολιτικά/οικονομικά/θρησκευτικά/u name it) κάτι ότι μπορεί να επηρεάσει μακροπρόθεσμα προς διάφορες κατευθύνσεις - πλατείασα και είναι άλλο το θέμα μου.


Δυο βιβλία λοιπόν, με θέμα τοίχους σε αστικό τοπίο.

case #1: Το πρώτο, ελληνικό, με θέμα χρήση που ανάγεται στην εποχή των σπηλαίων και παραδοσιακά media:


"...στο δρόμο", συγγραφέας Κυριάκος Ιωσηφίδης, εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Περί graffiti λοιπόν. Εξαιρετικό βιβλίο. Τελευταία έχουν βγει 2-3 εκδόσεις πάνω στο graffiti στον ελληνικό χώρο. Η συγκεκριμμένη μου φαίνεται η πιο σοβαρή για μια ολοκληρωμένη άποψη. Είναι κάτι σαν ευρετήριο: έχει graffiti από διάφορες πόλεις (αν έχω καταλάβει καλά), ταξινομημένα ανά καλλιτέχνη, στη δουλειά των οποίων αφιερώνει 4-6 σελίδες έκαστος. Στο τέλος φιλοξενεί και μερικά graffiti που έχουν γίνει στις ελληνικές πόλεις από αλλοδαπούς. Στον καθένα από όλους αυτούς ο συγγραφέας κάνει και μερικές ερωτήσεις και είναι ενδιαφέρον να διαβάζεις τις απαντήσεις τους. Από απλές, ανώριμες και ουγκ, μέχρι ποζάτες και δήθεν. Οι περισσότεροι απάντησαν, γιατί παίζουν και μερικοί που δεν. Τα κείμενα του τεχνοκριτικού Μάνου Στεφανίδη και του Θανάση Μουτσόπουλου στο τέλος είναι επίσης πολύ διαφωτιστικά. Εκείνο που ζηλεύω όμως είναι το κείμενο του κ.Στεφανίδη με τίτλο "Το Σύστημα; Ποιός το γαμεί το Σύστημα;". Ναι. Το ζηλεύω ευθαρσώς γιατί λέει όσα θα έλεγα και εγώ, τα λέει πριν από εμένα και πιθανώς πολύ καλύτερα. Επειδή δεν τον βρίσκω online το σκανάρω σε ευθεία αναλογία με τον θαυμασμό μου και ελπίζω να μην έχει αντίρρηση ειδάλλως θα το κατεβάσω πάραυτα. Είναι η απάντηση στη συνάδελφο που με ρώτησε ποιο σύγχρονο ζωγράφο θαυμάζω και της είπα 2-3 άγνωστους και τους graffitάδες. Click to enlarge λοιπόν.




ps: Ποιός θα το φανταζόταν πως ο άνθρωπος που έχω ακουστά ως τεχνοκριτικό σκέφτεται έτσι? Τι να πω? Εύγε! Δεν του φαινόταν με τη δουλειά που κάνει.


case #1: Το δεύτερο βιβλίο τώρα, αγγλόφωνο, με θέμα τη δουλειά ενός γραφείου ονόματι ag4, που ασχολείται με media facades. Mερικές από αυτές δε είναι interactive. Kαι εδώ κολλάει η εισαγωγή με τα περί augmented scape και τα ρέστα.

"Ag4 - Media Facades", εκδόσεις Daab Architecture & Design

Ωραίες δουλειές. Μερικές ευτυχώς είναι κάτι παραπάνω από "μεγάλες οθόνες με ledάκια", έχουν iteractivity και δείχνουν να μπλέκονται ωραιότατα με τους αστικούς χώρους στους οποίους είναι εγκατεσημένες. Δυο τρια μη υλοποιημένα projects προς το τέλος προσφέρουν στο διψασμένο αναγνώστη την απαραίτητη ευκαιρία πνευματικής ενατένισης.

Ιδού και ολίγον ag4-media facades από το youTube για το εφέ




Και μερικά άλλα ακόμη πιο ενδιαφεροντα κατά τη γνώμη μου. Δεν είναι όλα εξίσου περίπλοκα τεχνικά (θα μπορούσαν να γίνουν π.χ. με το θαυματουργό και πανεύκολο isadora, με το free demo) μα ως γνωστόν η ουσία κρύβεται πάντα στην ιδέα, όχι στη δυσκολία υλοποίησής της.