Tuesday, July 06, 2004

…ένα αλλοπρόσαλλο, αφηνιασμένο post...

Έπεσα προ ολίγου σε ένα απίστευτο άτομο. Ξέρει κανείς τον Νίκο Σαλίγκαρο; Ξεκινώντας από ένα προιστορικό post πάνω στο Μουσείο της Ακρόπολης(http://www.2blowhards.com/archives/001326.html) που κόντεψα να πάθω ασφυξία από το τι διάβαζα, βρήκα ότι πρόκειται για: Professor of Mathematics, Urbanist, and Architectural Theorist! Εδώ θα βρείτε το βιογραφικό του: http://www.math.utsa.edu/sphere/salingar/index.html. Πρέπει να πρόκειται για το μοτίβο: έλληνας του εξωτερικού, μαθηματικός και αρχιτέκτονας από χόμπυ, θαυμάζει την συμμετρία, τον Πλάτωνα, τον αρχιτέκτονα Demetri Portphyrios(http://www.princeton.edu/~paw/archive_new/PAW02-03/02-1009/features.html) και τον αντίστοιχο αλλοδαπό Leon Krier (ποτέ δεν νόμιζα πως θα ξόδευα δυνάμεις να γράψω αυτό το όνομα), διαβάζει το: http://luciensteil.tripod.com/katarxis/index.html με τον ευφάνατστο τίτλο: On Contemporary New Traditional Architecture and Urbanism (μπερδεύτηκε κανείς;), μένει σε βιλίτσα με κίονες ιονικού ρυθμού, ψηφίζει ΛΑΟΣ και θέλει να επιβάλει την χλαμύδα. Το τι διάβασα στο κείμενο του και στα σχόλια που συνεχίζουν από κάτω, είναι μια ιστορία για γερά νεύρα. Δεν σκοπεύω να επεκταθώ εδώ γιατί ανά 5 λέξεις του θέλω να πω 300, αλλά δεν με βλέπω να συγκρατούμαι.

Θα πω μόνο 2 βασικά πράγματα:

α.δεν είναι ότι ξετρελάθηκα με το κτίριο(http://www.tschumi.com) και δη με το πολύ γυαλί, αλλά κυρίως για λόγους κλιματικούς, είναι όμως ένα ωραίο κτίριο παρόλα αυτά και τέλος πάντων όποιος μπορούσε, ας έκανε καλύτερο και ας το έστελνε. Πήγα στην έκθεση με τα projects που φτάσανε στην τελευταία φάση και με εξαίρεση την δουλειά των Αντωνακάκηδων, αν θυμάμαι και καλά, τα άλλα δεν λέγανε πολλά πράγματα. Φωτό έχω στο αρχείο μου στην Αθήνα, οπότε δεν μπορώ να θυμάμαι πολλά πράγματα με ακρίβεια.
.
β. Ξέρεις ηλίθια μαϊμού τι σημαίνει ένταξη; -(είμαι politically incorrect αλλά μας τα έχουνε πρήξει με τη γαμημένη την ένταξη)- Ένταξη στο περιβάλλον δεν σημαίνει μονάχα το να κρύβεσαι και να αντιγράφεις τον δίπλα. Ένταξη, αγαπητό κνώδαλο, δεν σημαίνει απαραιτήτως (υπογραμμίζω) ότι όπου υπάρχει πέτρα θα βάζεις πέτρα και όπου τούβλο, τούβλο. Τότε αγαπητέ μου θα είμασταν ακόμη στα πέτρινα σπίτια σου (πολύ ωραία, τα αγαπώ, αλλά τα αυθεντικά, όχι τις μαϊμούδες του Πορφύριού σου, που κάνει επίτηδες τον τοίχο 50 πόντους για να φαίνεται πέτρινο το σπίτι!!! Αν δεν κολλάς αλλού, σκέψου το οικονομικά-Τόσα λεφτά πεταμένα). Και αν αυτό το αρχαίο look γουστάρεις μάγκα μου, να πετάξεις τον υπολογιστή σου, να χαρίσεις το αυτοκίνητό σου, πέτα κινητό, πλυντήριο και τηλεόραση, ξέχνα το ασανσέρ και αγόρασε ένα κάρο! Εκεί να σε παραδεχτώ. Ένταξη, αγαπητό κνώδαλο, σημαίνει να εναρμονίζεσαι με τον χαρακτήρα του τοπίου, την κρυμμένη του φύση. Και τέλος πάντων πολλές φορές η ένταξη δεν είναι και το παν. Μερικές φορές, και δη όταν μιλάμε για τοπόσημα, η ένταξη είναι το λιγότερο(χωρίς φυσικά να τολμώ να υποτιμώ τη σημασία της Ακρόπολης _ το αισθητικό ανάλογο για τον έλληνα της μάνας του_ την αγαπάει, τη λατρεύει, αλλά με το βάρος της τον καταδυναστεύει και δεν τον αφήνει να ενηλικιωθεί_είχα υποσχεθεί σε κάποια φάση μακροσκελές κείμενο για την προγονολατρεία_δεν προλαβαίνω τώρα όμως). Ακολουθώντας τον σοφό σου λόγο, θα προτείνω μερικές ισοπεδώσεις ατάκτων μνημείων, θέτοντας τα καίρια ερωτήματα:
Τα μοναστήρια στα Μετέωρα κάνουν καμμιά προσπάθεια να κρυφτούνε; Να ενταχθούνε και να χαθούνε στο τοπίο; Η Ακρόπολη κάνει; Τα μοναστήρια στο Άγιο Όρος; Η πυραμίδα (γυάλινη- ΜON DIEU! Τι SHOCK!) του Λόυβρου; Ο πύργος του Άιφελ; Οι πυραμίδες; Ολόκληρη δε η πασσαλόπηκτη πόλη της Βενετίας; Τι βιασμός της φύσης είναι αυτός; Ακόμη όμως και η καλύβα του παππού σου από καλάμια στην παραλία ή του παππού μου στο βουνό; Στην μέση του πουθενά. ΣΟΚ και ΔΕΟΣ.

Αγαπητέ έχεις ιδέα_λέμε τώρα_ για τη λύση του Χρήστου Παπούλια (εκτός συναγωνισμού πρόταση) ο οποίος πρότεινε να χτιστεί το Μουσείο πάνω στον βράχο της Ακρόπολης(πάνω από το Ηρώδειο), αλλά μέσα στο έδαφος, εκεί που ο βράχος της Ακρόπολης έχει μπαζωθεί για να μπορούν να περπατάν οι τουρίστες; Με είσοδο από την οροφή του, 2-3 «μπούκες» για το φως από πάνω, από το έδαφος της Ακρόπολης δηλαδή, ένα μουσείο πάνω στον ιερό βράχο, εύκολο για τους επισκέπτες στην πρόσβασή του, που θα προσέφερε θέαση των γλυπτών σχεδόν στον φυσικό τους χώρο. Και δροσερό! Ένα μουσείο χθόνιο, στηριγμένο σε προσωπική μελέτη 10 χρόνων του αρχιτέκτονα, βασισμένη σε παλιότερα σχέδια και ανασκαφές στον Ιερό βράχο, που θα έφερνε στο φως και νέα ευρήματα, προ κλασσικής εποχής, που είναι θαμένα εκεί για να μην καταστραφούνε;

Τι να πω; Σηκώνω μπροστά τα χέρια στην ημιμάθεια και στη βλακεία. Είναι τα πράγματα που φοβάμαι περισσότερο στη ζωή μου.


|

9 Comments:

At 9/26/2007, Blogger Alexandros said...

Ο Σαλίγκαρος νομίζω ότι δογματίζει...αλλά όχι περισσότερο από όσο o/η evee.
H αλήθεια δε βρίσκεται ποτέ ολοκληρωτικά στη μια πλευρά, αλλά συνήθως διάσπαρτη σε ψήγματα.

Ο μοντερνισμός κατάφερε να δημιουργήσει τη δική του αισθητική, την οποία προσωπικά λατρεύω, αλλά καταφέρνοντας αυτό, απέδειξε πόσο λάθος ήταν το αρχικό του ιδεολόγημα περί φόρμας που ακολουθεί τη λειτουργία κλπ κλπ. Η μοντερνιστική φόρμα έχει, πιστεύω, αισθητική αυταξία πια.

Το γεγονός είναι ένα, οι έλληνες αρχιτέκτονες είναι απίστευτα συντηρητικοί. Προσοχή όμως: συντηρητικός δεν είναι αυτός που φτιάχνει κιονόκρανα. Συντηρητικός είναι όποιος θεωρεί αδιανόητο να ξεφύγει, έστω για λίγο, από την παράδοσή του. Η παράδοση των σημερινών αρχιτεκτόνων είναι ο μοντερνισμός, και μάλιστα στις μεταπολεμικές ενσαρκώσεις του. Αρνούμενοι λοιπόν έστω και να σκεφτούν έξω από τα πλαίσια του μοντερνισμού, φανερώνουν το βαθύ τους συντηρητισμό...

 
At 9/26/2007, Blogger evee said...

Το έχεις. Συνέχισε έτσι! Ναι, όπως θα είχες την ευκαιρία να διαβάσεις σε ένα επώνυμο blog 4 χρόνων είμαι εντελώς απόλυτη στο τι μου αρέσει. Και αυτό είναι μόνο το μοντέρνο αφού δεν έχω ιδέα περί των παρατράγουδων που προκάλεσαν οι κατά συρροήν εφαρμογές του. Ούτε έχω δει τίποτα ενδιαφέρον έκτοτε. Πως θα μπορούσα άλλωστε? Δεν έχω το μυαλό των επωνύμων αναγνωστών μου για να κρίνω. Ούτε την οξύνοια ή το humor τους για να καταλάβω πότε κάποιος γράφει δοκίμιο, πότε blog, ή πότε είναι ψύχραιμος και πότε εν θερμώ. Άσε που όπως θα ξέρεις, διατείνομαι ότι γράφω αντικειμενικά. Όπως ο καθένας άλλωστε.

happy?

τι λέμε τώρα? ελληνίδα αρχιτεκτόνισσα δεν είμαι? πως θα μπορούσα να πω κάτι σωστό?

-LOLOL! ηγέτης! καιρό είχε να περάσει τέτοιο φρούτο -

 
At 3/10/2009, Anonymous e. said...

να σαι καλα..εκει που αναρωτιομουν τι ατομο ειναι αυτο κι αν αξιζει να μεταφρασω ενα αρθρο του - που υποτιθεται θα σχετιζοταν με τον κριτικο τοπικισμο - διαβασα το ποστ σου και ολα ξεκαθαρισαν!με φυλαξες απο κακοτοπιες!καλημερα!

 
At 3/10/2009, Blogger evee said...

ευχαριστώ πολύ

(και έχουν περάσει σχεδόν 5 χρόνια από τότε που γράφτηκε αυτό το post!)

 
At 4/28/2009, Blogger Lucretius said...

Και παραμένει πάντα επίκαιρο. Το έχω στα favorites και το διαβάζω τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα. Παρεπιμπτώντως, φαντάζομαι πως έχεις δει το εξάμβλωμα που έχτισε o Porphyrios στην Συγγρού:Στην βάση αψίδες, στον κορμό υαλοστάσια και για στέψη ένα γείσο φερμένο ντουγρού από το Πήλιο. A, και ένα σπασμένο αέτωμα στην όψη, συν ένα μπαλκόνι (για να μην ξεχνάμε και τις ρίζες της ελληνικής παράδοσης) για να βγαίνει ο CEO να πίνει τον φραπέ του.

 
At 4/28/2009, Blogger evee said...

το σχόλιο αυτό έρχεται σε ένα timing εντελώς απίστευτο: μόλις πριν μισή ώρα πέρναγα μποστά του πηγαίνοντας σε δουλειά με συνάδελφο και μιλάγαμε για αυτό

Ο συνάδελφος μου είπε (και νομίζω έχει δίκιο) ότι παρότι μπορεί να μη σχεδίαζε κανείς από τους 2 μας κάτι τέτοιο, οφείλει κανείς να παραδεχτεί ότι έχει μια άποψη για την αρχιτεκτονική την οποία και υπηρετεί πιστά. Από την συμμετρία και το μπαλκόνι στον άξονα ως τον χωρισμό του κτιρίου σε βάση-κυρίως κορμός-στέψη ως τις οικοδομικές του λεπτομέρειες. Υπάρχουν πάρα πολλοί, οι περισσότεροι όμως, που δεν έχουν καμμία συνέπεια στη δουλειά τους, είτε αυτή μας πάει είτε όχι.

Θα επιμείνω: τι timing!!

 
At 11/27/2009, Anonymous Alexandros said...

Evee, τώρα διαβασα το σχόλιό σου...μόλις 2 χρόνια μετά. Aν πιστεύεις ότι η ειρωνία είναι επιχείρημα, δικό σου το θέμα, όχι δικό μου. Αν έχεις κάτι συγκεκριμένο να απαντήσεις σε αυτά που γράφω, έχει καλώς. Αν όχι...

Το κτήριο του Προφύριου είναι ενδιαφέρον, δεν είναι τούρτα. Αλλά ξεφεύγει από τη μοντέρνα παράδοση, οπότε είναι καταδικαστέο προφανώς...

Όσο για το Σαλίγκαρο, αν κάνετε τον κόπ και διαβάσετε κάποιο βιβλίο του, ίσως (ίσως) καταλάβετε. Είναι πολύ διακεκριμένος architectural theorist, τον προσκαλούν για διαλέξεις σε διάφορες χώρες...Βέβαια η Ελλάδα, έχοντας την αυτοπεποίθηση 15χρονου, θεωρεί ότι τα κάνει όλα καλύτερα απο όλους. Οπότε εδώ ο Σαλίγκαρος είναι μαύρο πρόβατο...

Eγώ πάντως, από το 2007 που έγραψα το post μου, έχω διαβάσει πολλά κείμενά του. Και ανακαλώ. ΔΕΝ δογματίζει. Αποδεικνύει. Με μια καθαρότητα σκέψης που θα ήταν τυχεροί αν είχαν πολλοί αρχιτέκτονες στην ταλαιπωρημένη χώρα μας...

Μερικά στοιχεία για αυτόν που περιφρονείτε...

http://archnet.org/library/documents/one-document.jsp?document_id=10111

Honours and awards:

Ranked 11th in Planetizen's poll The Top 100 Urban Thinkers, September 2009.
Keynote speaker, Complexity Theory of Cities Comes of Age Conference, Technical University of Delft, Holland, September 2009.
Finalist for the 2009 Arthur Ross Award.
Distinguished Visitor, Ben-Gurion University, Israel, November 2008.
One of the 50 Visionaries who are changing your world selected by the UTNE Reader, 2008.
Keynote panelist, Forum for Urban Design, New York City, 13 May 2008.
Keynote Speaker, Brazilian and Ibero-American Conference on Social Housing, Florianopolis, Brazil, 2006.
Committee of Honor, International Network for Traditional Building, Architecture and Urbanism (INTBAU).
Elected to the International College of Traditional Practitioners, the Prince's Foundation, London, in 2004.
Keynote Speaker, 5th Biennial of the European Congress of Town Planners, Barcelona, Spain, 2003.
Board of Advisors, Institute for Studies in Sacred Architecture (ISSA)

Professional service:

Editorial Board, Environment & Planning B.
Editorial Board, Cuadernos de Arquitectura y Nuevo Urbanismo (Tecnologico de Monterrey)
Editorial Board of Journal of Architectural and Planning Research.
Editorial Board of Resource for Urban Design Information, Oxford Brookes University, England.
Associate Editor of Nexus Network Journal, 2001-2005.
Associate Editor of Online Planning Journal
Associate Editor of Physics Essays, 1995-2000
Member, Steering Committee of the International Symposium on Current Trends in Fusion Research, 1993-2000
Associate Editor of the Hadronic Journal, 1983-1985

Grant Reviewer for the National Science Foundation and the Israel Science Foundation.

Reviewer for numerous professional journals

 
At 11/27/2009, Anonymous Alexandros said...

Μια διευκρίνιση: Η απάντησή μου για το κτήριο του Πορφύριου είναι στον Lucretius. Με την Evee συμφωνώ 100% σε όσα λέει και γι' αυτό και για τους άλλους που είναι χωρίς συνέπεια! Έχει γεμίσει η Αθήνα με κτήρια-τούρτες (στα Β Προάστια έχουν και κερασάκια)...αλλά αυτό δεν είναι ένα από εκείνα.

 
At 12/01/2009, Anonymous Alexandros said...

"Σηκώνω μπροστά τα χέρια στην ημιμάθεια και στη βλακεία. "
Είχε γράψει η Εvee.

Κάποιοι άλλοι διαφωνούν...

http://www.greekarchitects.gr/index.php?maincat=40&newid=2421


Ο Νίκος Σαλίγκαρος, ένας πολυμαθής πολεοδόμος, μαθηματικός και θεωρητικός της αρχιτεκτονικής, κατέκτησε την 11η θέση (στην πραγματικότητα την 5η ανάμεσα σε ανθρώπους εν ζωή) σε μια πρόσφατη ψηφοφορία στον Παγκόσμιο Ιστό.

Η τελική λίστα των 100 ανακοινώθηκε πρόσφτα από το Planetizen, έναν παγκόσμιο οργανισμό επαγγελματιών σχεδιαστών πόλεων. Ο Σαλίγκαρος είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο San Antonio και είναι γνωστός ως στενός συνεργάτης του Christopher Alexander.



Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας του Planetizen δείχνουν μια αποφασιστική νίκη των Νέων πολεοδόμων. Το αναγνωστικό κοινό του Planetize σχετίζεται κυρίως με τις Ηνωμένες Πολιτείες και αποτελείται περισσότερο από σχεδιαστές, παρά από θεωρητικούς ή αρχιτέκτονες. Παρακάτω παρατίθεται η λίστα των πρώτων δώδεκα υποψηφίων, σε σύνολο 340 ονομάτων που υποβλήθηκαν, τα 100 από τα οποία δημοσιεύτηκαν:

1. Jane Jacobs
2. Andrés Duany
3. Christopher Alexander
4. Frederick Law Olmstead
5. Kevin Lynch
6. Daniel Burnham
7. Lewis Mumford
8. Léon Krier
9. William Whyte
10. Jan Gehl
11. Nikos Salingaros
12. James Howard Kunstler

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home