Monday, September 19, 2005

η ταινία, ο χρόνος και ο επίμονος κύκλος του μυαλού μου (μέρος 2)

Κύκλοι λοιπόν.

Η αντιπαράθεση των 2: Scarpa VS Kahn.

Έχω ακούσει διάφορα μα δεν θυμάμαι καλά. Δυστυχώς και τα μισά μου βιβλία βρίσκονται μακριά οπότε αρχίζω μια internetική έρευνα για να σκιτσάρω ένα γρήγορο who_is_WHO να θυμηθώ περί τίνος πρόκειται.

εικονογραφία:

κύκλοι Carlo Scarpa

Image Hosted by ImageShack.us

Image Hosted by ImageShack.us

-Οικογενειακός τάφος για την οικογένεια Βrion στο κοιμητήριο San Vito d'Altivole(1969)-


και κύκλοι Louis Kahn

Image Hosted by ImageShack.us

Image Hosted by ImageShack.us
-various-


Achtung-Achtung: Δεύτερο level. Τι συγκρατώ. Για ποιους μιλάμε άραγε?

fact Γεωγραφία:
Ο Carlo Scarpa Ιταλός.
Ο Louis Kahn Εσθονός.
Ο πρώτος έζησε στη Β. Ιταλία και ο δεύτερος στις ΗΠΑ.

fact Ιστορικό γίγνεσθαι:
ζουν την ίδια εποχή. Ο μοντερνισμός στο απώγειό του.
Ο Kahn είναι πιο κοντά στην "καθαρότητα" που έχει σαν σημαία του το μοντέρνο κίνημα.
Ο Scarpa από την άλλη, μάλλον είναι πιο φλύαρος. Μερικοί χρησιμοποιούν και τη λέξη-καταδίκη για τους μοντέρνους : πιο διακοσμητικός. Kαι έτσι περνάμε στο επόμενο point.

fact Χαρτοπόλεμος θεωρητικών:
Ο Kahn ανακυρρήσεται μοντέρνος.
Ο Scarpa μπαμπάς του post-modern. Οι ταμπελίτσες αυτές εξυπηρετούν μόνο μάταιες θεωριτικές συζητήσεις γι'αυτό τις βράζω ευθύς αμέσως και -ξανά-προχωρώ.

fact Κοινά στοιχεία (φορμαλιστικά μιλώντας): τα καθαρά γεωμετρικά σχήματα. Πρίσματα, κύκλοι, τετράγωνα, κύλινδροι, τρίγωνα. Ζήτω ο Πλάτωνας! Με αρκετό copy, paste, offset(cadική ορολογία), αφαίρεση και πρόσθεση όγκων ιδού!

Lifestyle(-επαγγελματικό και μη-):

Image Hosted by ImageShack.us

Με μια τελείως τρελή καρτουνίστικη φάτσα, ο Scarpa είναι άνθρωπος του design σε όλες του τις εκδοχές (αγάπη και για τα έπιπλα ή την υαλουργία -την οποία σπούδασε και στο νησάκι Μurano της Βενετίας-), του διαβάσματος και των ταξιδιών. Δημιούργησε κτίρια που θυμίζουν κεντήματα: εμμονή στην ποιότητα των υλικών, στη λεπτομέρεια (πιο κοντά στην κατασκευαστική λογική επίπλου και όχι κτιρίου), στη «χειροποίητη αρχιτεκτονική», τη μικροκλίμακα...αυτό που λέμε «ευαίσθητος τύπος».


Image Hosted by ImageShack.us

Image Hosted by ImageShack.us

Ασχολείται με έργα που ταιριάζουν μια χαρά στο προφίλ του ραφινάτο διανοούμενου που έχω σχεδιάσει μέχρι τώρα : έργα μικρού και μεσαίου μεγέθους συνήθως. Το ειρωνικό όμως είναι ότι το πιο γνωστό του έργο είναι δυσανάλογα μεγαλειώδες συγκριτικά με τα υπόλοιπα. Ο -περίφημος πια- οικογενειακός τάφος για την οικογένεια Βrion στο κοιμητήριο San Vito d'Altivole των πρώτων φωτογραφιών. Σε μια γωνιά του οποίου θα ζητήσει να ταφεί όταν αποδημήσει εις κύριον. Η πιο χαρακτηριστική εικόνα αυτού του νεκροταφείου, είναι ένα διπλό παράθυρο. Πάντα μου θύμιζε μάτια κουκουβάγιας. Fuck! Και ο ίδιος έτσι μοιάζει τώρα που τον παρατηρώ.

Ο Scarpa λοιπόν, ως γνήσιος διανοούμενος, αποδίδει ιδιαίτερη αξία στο βλέμμα. Μιλάει για «την τέχνη του να βλέπεις» σαν μια εξαιρετικά υψηλή τέχνη για την εξάσκηση της οποίας απαιτείται αυτό που αναφέρει ως - το παραθέτω αυτούσιο γιατί στη μετάφραση μάλλον το χάνω- : «intellectual vagabondage». Ξανά ως γνήσιος διανοούμενος, έχει επίσης φιλοσοφικού τύπου ανησυχίες με άλλον έναν γνωστό όρο: το χρόνο. Σαν τους προπαππούδες του της Ιταλικής αναγέννησης είναι τύπος του «non finito», θεωρώντας πως τα έργα του δεν είναι ποτέ «εντελώς ολοκληρωμένα». Δεν μπορεί να είναι αν θέλει να "αναπνέουν", να στέκονται αειθαλή μέσα στις γοητευτικά απρόβλεπτες μελλοντικές αλλαγές. Ο χρόνος είναι άλλη μια διάστασή των κτιρίων γι'αυτόν: τα μετατρέπει, τα σμιλεύει. Ο Scarpa θεωρεί ότι αρχιτέκτονας και χρόνος δεν μπορούν παρά να συν-σχεδιάζουνε/ πλάθουνε την ύλη. Προφανώς για αυτό τα κτίριά του γερνάνε τόσο όμορφα. Σοφή κίνηση για υστεοροφημία. Μεν, για να λέμε τα σύκα σύκα, η ατάκα περί χρόνου ίσχυε από αρχαιοτάτων χρόνων και για πολλούς άλλους, μα επί ακμής του μοντερνισμού, αυτά όλα ακούγονταν λίγο τσίου. Με τα προαναφερθέντα conceptual/φιλοσοφικά παίγνιά του, δεν ήταν δύσκολο να συγκινήσει τους -όμορους by definition- θεωρητικούς οι οποίοι και γράφουν για αυτό το ζήτημα ωραίες φλου προτάσεις όπως ότι «ο S. σχεδιάζει θραύσματα» και άλλα ποιητικά. Για να μιλήσουμε με όρους χαρτοπαιξίας, το ατού του είναι ότι δημιουργεί χώρους ατμοσφαιρικούς και υποβλητικούς. Και έχει και το κατάλληλο θεωρητικό background για να τους στηρίξει αν χρειαστεί (?). Τεσπά, από όλες αυτές τις απόψεις, το νεκροταφείο απεδείχθη ένα ιδανικό project για τον Scarpa και για τα όσα ήταν και για τα όσα δυνητικά συμβόλιζε.

Και πριν παρατήσω τον μακαρίτη στην ησυχία του, θα εξαιρέσω τη δουλειά του, για να αναφερθώ χάριν του παιχνιδιού της σύκρισης που πάιζω εδώ, στην οικογενειακή του ζωή. Καθόλου politically correct αλλά τι να κάνουμε? Το τατιανικό λοιπόν ID του Scarpa, είναι λιτό: οικογενειακή ζωή -> ήσυχη. Και έχω την αίσθηση πως του ταιριάζει τόσο, μα τόσο πολύ.


Image Hosted by ImageShack.us

Στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού, και στην απέναντι όχθη γενικά, περισσότερο diva, στέκεται o Κahn . Το τατιανικό του ID είναι ότι πρέπει για παράθυρο: οικογενειακή ζωή-> άστατη πολύ. Ένας γάμος και ένα παιδί. Παράλληλα σε όλη του τη ζωή δυο άλλες γυναίκες. Μακροχρόνιες σχέσεις με όλες. Και ένα άλλο παιδί με τη μια από αυτές. Το οποίο σήμερα έγινε σκηνοθέτης και γύρισε το ντοκυμαντέρ από το οποίο ξεκίνησαν αυτά τα posts. Αυτά μόνο για να χρωματίσουν την εικόνα. Γιατί ουσιαστικά είναι άσχετα με όλα τα υπόλοιπα.

Ο Κahn λοιπόν μπορεί είναι και αυτός διανοούμενος -αν για να χαρακτηριστεί έτσι αρκεί ότι δίδασκε στο Yale-, αλλά είναι μάλλον πιο "επαγγελματίας επώνυμος αρχιτέκτονας" με την παραδοσιακή έννοια του όρου. Έργα μεγάλης κλίμακας, συναγωγές, μουσεία, βιβλιοθήκες(η αφετηρία του post, η βιβλιοθήκη του Exeter ίσως η σημαντικότερη), art center στα πανεπιστήμια του Yale και του New Haven και -σύμφωνα με την τάση της εποχής, όπου πολλοί διάσημοι αρχιτέκτονες χτίζουν σε πρώην αγγλικές αποικίες σκληροπυρηνικά μοντέρνα κτίρια διοίκησης - το National Assembly στη Dacca του Bangladesh, το Institute of Public Administration στο Ahmedabad της Ινδίας κοκ.

Image Hosted by ImageShack.us

Image Hosted by ImageShack.us

Πολύ πιο αυστηρός και λιτός στη χρήση των προαναφερθέντων γεωμετρικών σχημάτων, θα πει για το κτίριο της Dacca με τη χαρακτηριστική αίσθηση αρχής που δείχνει να πιστεύει ότι είναι: "It was not belief, not design, not pattern, but the essence from which an institution could emerge." Ελαφρώς απόλυτο. Κάπως πατροναριστικό. Μεν μιλάμε για εποχή ψυχρού πολέμου οπότε ας πούμε ότι εξηγείτε. Όσο και να έψαξα δεν βρήκα από τον Kahn καμμιά ατάκα ιδιαιτέρως ψαγμένη/ποιητική/φιλοσοφίζουσα τύπου Scarpa . Μεν κάποιος που πρέπει να βλέπει τον εαυτό του κοντά στην λέξη "αρχή" λογικό είναι να μην είναι πολύ φανατικός της φιλοσοφίας, συνώνυμη έννοια της ανατρεπτικής σκέψης(ή έστω έτσι θα έπρεπε). Μεν, για να μην είμαι απόλυτη, όντας νέος, ένας άνθρωπος που στο μέλλον θα γίνει ένας μεγάλος δημιουργός για μένα σίγουρα είναι σκεπτόμενος. Ή έχει τη δική του άποψη τέλος πάντων. Τη φιλοσοφία του. Call it what U want. Τώρα αν είναι καλύτερα ή χειρότερα να διατυμπανίζεις τις φιλοσοφικές σου τάσεις, είναι ένα ζήτημα που το έχω συζητήσει πολλές φορές και τώρα δεν είναι της παρούσης. Αυτο που μετράει είναι να τις έχεις -πραγματικά και όχι γιατί είναι trendy- και όλα τα άλλα είναι αναπόφευκτα.

fact θάνατος:
Δυο ακόμη αναπόφευκτα.
To 1972 ο Kahn πεθαίνει από καρδιακή προσβολή στα δημόσια ουρητήρια του Pennsylvania Station στη Νέα Υόρκη. Ανακαλύπτεται τρεις ημέρες μετά.
Το 1978 ο Scarpa πεθαίνει γλυστρώντας από μια σκάλα σε ένα παραδοσιακό γιαπωνέζικο ναό. Ω τι άπονος μοίρα για έναν λάτρη της ανισοσταθμίας(διάβαζε σκαλοπάτι)!

fact διαθήκη: Κάπου εδώ ο νοητός κύκλος κλείνει στο μυαλό μου -> Θυμάμαι και τις στρογγυλές γιαπωνέζικες πόρτες του προηγούμενου post. Παρατάω την έρευνα. Κύκλοι, τρίγωνα, τετράγωνα, ποιος έκανε τι και γιατί... Κάποτε ανθρώπους τέτοιου βεληνεκούς -γιατί μιλάμε για παγκοσμίου φήμης προσωπικότητες- τους αγιοποιούσα. Και χαιρόμουν να μαθαίνω γεγονότα που τους αποκαθήλωναν για να τους νιώθω πιο κοντά μου η ανασφαλής. Ότι μπορώ να τους φτάσω πιο εύκολα.

Διαπιστώνω με ευχαρίστηση πια πως το ζήτημα δεν με απασχολεί. Ευχαρίστηση. Χμ. Μα αυτό είναι καλό ή έχω χάσει τον ενθουσιασμό μου? Γιατί όταν έχεις πρότυπα και ινδάλματα, ζεις με το όνειρο ακόμη φρέσκο.

Απαντώ. Μαλακίες ερώτηση. Το όνειρο ευτυχώς ζει και βασιλεύει. Μόνο που τώρα πετάει πιο καλά στη γη. Και αυτό το θεωρώ καλό. Θυμάμαι κάτι περί ομφάλιων λώρων που είχα ακούσει κάποτε από έναν καθηγητή στη σχολή. Λίγο πατερναλιστικό αλλά το νόημα μετράει: Πρέπει να έχεις έναν "πατέρα" για να μάθεις από αυτόν. Και για να κάνεις κάτι μόνος σου και όχι ως ακόλουθος κάποιου πρέπει κάποια στιγμή στη ζωή σου να "σκοτώσεις" τον πατέρα.

Σκληρό? Λάθος? Σωστό? Ντεμοντέ? Θα δείξει. Νομίζω όμως πως οι ομφάλιοι λώροι σαφώς και χρειάζονται σε μια περίοδο. Αλλά άμα αρχίσεις και πατάς στα πόδια σου γίνονται κύκλοι γύρω από το λαιμό σου και σε πνίγουν.

|

8 Comments:

At 9/22/2005, Blogger Muse said...

Ε λοιπόν, εγώ αντιθέτως ποτέ δεν τους είχα φανταστεί αυτούς τους δύο μαζί. Πολύ ενδιαφέρουσα η αντιπαράθεση!! Ίσως να φταίει κι ο τρόπος που ήρθα σε επαφή με το έργο τους. Μέσα από μονογραφίες φυσικά. Αλλά ο μεν Kahn, που μέσα από τη γεωμετρικότητα και τον ορθολογισμό του μου φαινόταν ίσως πιο "προσβάσιμος" μου παρουσιαζόταν με το κτισμένο του έργο, μεγάλης κλίμακας και γραμμικά σχέδια απέριττα, γεωμετρικές χαράξεις, αυστηρότητα, αρμονία. Ο Scarpa, που μ' έκανε να θέλω να τον γνωρίσω η έκθεση για αυτόν στη Biennale της Βενετίας πριν κάποια χρόνια, μου έρχεται πρώτα στο μυαλό με τα σκίτσα του. Κιτρινισμένα χαρτιά, ριζόχαρτα, ξυλομπογιές, γραμμές που σβήνουν (το "non finito"), νοητικά ταξίδια πάνω στο χαρτί. Κι όλα αυτά ανάκατα, σκέψεις αραδιασμένες μα με εμμονή στη λεπτομέρεια, στο τελείωμα. Ακριβώς όπως λες, οι ετικέτες της "διακοσμητικότητας", το "χειροποίητο" που απείχε πολύ από τις μοντερνιστικές συγκυρίες ή κι εγώ δεν ξέρω τι, ίσως να οφείλονται για την αδυναμία μιας εις βάθος κατανόησης του έργου του.

 
At 9/22/2005, Blogger mara said...

To pio simantiko einai na epileksei katheis monos tou ton "omfalio lwro" pou tha ton threpsei - kai oxi na tou ton exei epivallei ena EMP opou "pas mi modernos:v a r b a r o s " kai " katatageite oloi sto tagma tou anepi-Xristou"!!!. Kai meta apo gonimi amfisvitisi na akolouthisei to diko tou monopati kai na ginei o idios enas neos lwros kai oxi ena akoma klwnopoiimeno... Diskoloi kairoi gia arxitektones...

 
At 9/22/2005, Blogger evee said...

muse, ευχαριστώ. Ήταν τυχαίο(που λέει και στην ταινία). Όπως είπα στο πρώτο μέρος αφορμή ήταν το μπέρδεμά μου με τα ονόματα στην κάρτα που έδειχνε τον εικονιζόμενο(στο 1) κύκλο. Πιστεύω και εγώ ότι ο σαρωτικός χαρακτήρας του μοντέρνου είχε αποτρέψει πολλούς από το εκτιμήσουν και άλλους -μη μοντέρνους- αρχιτέκτονες. Μα αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει αν γυρίσουμε στο παρελθόν και να μιμούμαστε οτιδήποτε. Να μαθαίνουμε όμως κατά τη γνώμη μου είναι πολύτιμο. Και τι χαρακτηρισμό αποδίδουν οι "θεωρητικοί" στη πηγή της γνώσης μου μου προκαλέι χασμουρητά.

Mara να καταλάβω από την ατάκα: "pas mi modernos:v a r b a r o s " kai " katatageite oloi sto tagma tou anepi-Xristou"!!!" ότι γνωρίζεις αρχιτέκτονες και τα έχεις πάρει κανονικά με το ανεπίχριστο? lolol Καλά, μη σκας. Το ΕΜΠ δεν είναι μπουλντόζα. Δεν έχουν όλοι τρέλα με το ανεπίχριστο. Όσοι έχουν κόψει τους ομφάλιους λώρους δηλαδή. Γιατί υπάρχουν και πολλοί που δεν. Μα και αν κάποιοι από τους πρώτους το γουστάρουν σημαίνει ντε και καλά πως είναι κατευθυνόμενοι? Είναι λογικό όντας νέος -και μαθαίνεις- να επηρεάζεσαι από τους καθηγητές σου. Ειδικά όταν αυτοί αρθρώνουν έναν δυνατό λόγο και σκέψη. Μα στην πορεία, μαθαίνεις να σκέφτεσαι και εσυ. ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ. Και είναι πολλοί αυτοί που "έχουν σκοτώσει τον πατέρα".

Αν μου εξηγήσεις πιο αναλυτικά(+ συγκεκριμμένα) ίσως μπορέσω να πω και εγώ κάτι πιο συγκεκριμμένο. Μα για την ώρα νομίζω ότι κάνεις αυτό που κατηγορείς. Συγνώμη προκαταβολικά αν παρερμήνευσα.

 
At 9/22/2005, Blogger mara said...

mi nomizeis... kai egw tou tagmatos eimai! Alla me metro, sinesi kai sofes epiloges stis analogies twn ylikwn, giati to anepixristo thelei "texni" (mpla mpla mpla...). Auto pou krivetai pisw apo ta quotes pou parathetw einai aplws i emmoni olwn sti sxoli me ta didagmata tou modernou kinimatos, eite ta exoun katalavei eite ta anaparagoun steira. Sigoura auto to kinima einai pou estrepse tin arxitektoniki stin kathimerinotita olwn, afou pleon i arxitektoniki den afora mono se palatia kai mouseia, alla kai sto spiti tou kathenos. Apla exoun ginei kai ginontai tosa polla apo tote, apo Venturi kai Lynn mexri tin Ollandiki efodo kai tis teleutaies treles tvn Iapwnwn, pou i kathe emmoni den dikaiologeitai. Idiws otan se periptwsi pou kapoios pou thelei na kanei kati diaforetiko (kai fisika den ennow to aetwma me tin tripa sti mesi....!), den vriskei kapoion kathigiti (plin elaxistwn eksairesewn) pou na ton paei ena vima pio pera, giati i epistimi kai i texni me dialogo kai antallagi idewn pane mprosta..... Kai to asteio einai oti se alles sxoles to profil tis arxitektonikis pou se genikes grammes epikratei/didasketai einai entelws diaforetiko (vlepe Volo, Patra opou oi koolhatikoi kala kratoun!). Telika i moni alitheia einai to ypokeimeniko stoixeio tis arxit.Kai egw auto prospathw, na vrw ti diki mou ypokeimeniki antikeimenikotita! "Μα για την ώρα νομίζω ότι κάνεις αυτό που κατηγορείς", diladis? den katalavainw ....

 
At 9/23/2005, Blogger evee said...

“to anepixristo thelei "texni"»
-> δεν θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο

«Sigoura auto to kinima einai pou estrepse tin arxitektoniki stin kathimerinotita olwn, afou pleon i arxitektoniki den afora mono se palatia kai mouseia, alla kai sto spiti tou kathenos.»
-> μα αυτό συνέβαινε πάντα νομίζω. Η αρχιτεκτονική δεν γεννιέται μόνο από αρχιτέκτονες. Το ίδιο ισχύει για όλα τα επαγγέλματα. Απλά σε μια σύγχρονη κοινωνία, η παιδεία αντικαθιστά τη γνώση λόγω εμπειρίας και την αποφυγή λαθών. Εμπειρία πάλι χρειάζεται μεν και λάθη γίνονται ξανά. Απλά αρχίζεις από άλλο σκαλοπάτι.

Apla exoun ginei kai ginontai tosa polla apo tote, apo Venturi kai Lynn mexri tin Ollandiki efodo kai tis teleutaies treles tvn Iapwnwn, pou i kathe emmoni den dikaiologeitai.
-> οι εμμονές δεν δικαιολογούνται (λογικά) ούτως ή άλλως. Απλώς υφίστανται. Μα αυτό δεν συνεπάγεται πως οποιαδήποτε νέα ιδέα ακουστεί πρέπει όλοι να τρέχουν να την εφαρμόζουν. Τα περί κατανάλωσης της «εικόνας» και marketing αρχιτεκτονικής(αρχιτεκτόνων, σχολών, βιβλίων κλπ) τα ξέρεις άλλωστε

Idiws otan se periptwsi pou kapoios pou thelei na kanei kati diaforetiko (kai fisika den ennow to aetwma me tin tripa sti mesi....!), den vriskei kapoion kathigiti (plin elaxistwn eksairesewn) pou na ton paei ena vima pio pera, giati i epistimi kai i texni me dialogo kai antallagi idewn pane mprosta.....
-> Πάντα βρίσκεις κάποιον. Αρκεί να έχεις λόγο και να τον ορθώσεις μπροστά του. Α, και να πάρεις τα ρίσκα σου ε? Ο γνωστός (και εντελώς κολλημένος για πολλούς) καθηγητής Τ. Μπίρης σε φίλη που είχε φτιάξει στο 3ο έτος συγκρότημα κατοικιών που μορφολογικά θύμιζαν εντελώς Ζάχα, ξεκίνησε να τα χώνει νομίζοντας ότι η κοπέλα ξεπατικώνει φιγουρίνια. Τα επιχειρήματά της στη συνέχεια όχι μόνο τον ανάγκασαν να της βάλει ένα ολοστρόγγυλο 10άρι, μα και να παραδεχτεί πως ο ίδιος δεν θα το έκανε ποτέ μεν, αλλά είναι εξαιρετικό δε. Χώρια που είπε ότι έχει πάρα πολλά χρόνια να δει τέτοια δουλειά κλπκλπ...ας μη μακρηγορώ. Μα και εγώ η ίδια στη διπλωματική μου είχα ένα κεντρικό στοιχείο που δεν γούσταρε καθόλου ο επιβλέπων. Μου το έλεγε από την αρχή, εγώ του έθετα τα επιχειρήματά μου και δεν τον έπεισα ποτέ. Μια μέρα πριν την παρουσίαση ήρθε να μου πει να μην περιμένω πολλά γιατί θα μας τα χώσουν εδώ. Εγώ του είπα να είναι ήσυχος και πως θα πάνε όλα ΟΚ. Η πλάκα είναι πως στη διπλωματική επέλεξα να μην μιλήσω σχεδόν καθόλου και οι κριτές είπαν ότι αυτό το «αμφιλεγόμενο» σημείο για τον καθηγητή μου, είναι αυτό που δίνει στο θέμα άποψη και γενικά ακολούθησε ένα εγκώμιο που ούτε το ονειρευόμουν μπλαμπλαμπλα

Kai to asteio einai oti se alles sxoles to profil tis arxitektonikis pou se genikes grammes epikratei/didasketai einai entelws diaforetiko (vlepe Volo, Patra opou oi koolhatikoi kala kratoun!).
-> ναι. Και? Πάντως και εκεί αν πας να κάνεις κάτι διαφορετικό από τη μανιέρα τους τα ίδια θα αντιμετωπίσεις. Από προσωπική εμπειρία να προσθέσω πως το ίδιο ισχύει στη BARTLETT και στο περίφημο ολλανδικό T.U. Delft

Telika i moni alitheia einai to ypokeimeniko stoixeio tis arxit.Kai egw auto prospathw, na vrw ti diki mou ypokeimeniki antikeimenikotita! "
->μυστήριο πράγμα, όντως. Έχει και αντικειμενικά στοιχεία και υποκειμενικά. Η διττή φύση τέχνης και επιστήμης νομίζω. Άντε να βγάλεις άκρη. Έχω την εντύπωση πως όλοι αυτό προσπαθούνε . :)

Μα για την ώρα νομίζω ότι κάνεις αυτό που κατηγορείς", diladis? den katalavainw .
θ εννοούσα ότι γίνεσαι τόσο απόλυτη σαν αυτούς που κατηγορείς.

Το οποίο και δεν πιστεύω ότι ισχύει δηλαδή τελικά. Άσχετο. Μου αρέσει να μιλάμε πάντως για όλα αυτά. :) Είμαι geek. :Ρ

 
At 9/24/2005, Blogger Muse said...

"Kai to asteio einai oti se alles sxoles to profil tis arxitektonikis pou se genikes grammes epikratei/didasketai einai entelws diaforetiko (vlepe Volo, Patra opou oi koolhatikoi kala kratoun!)."
-> Αυτό είναι αλήθεια! Ξέρω παιδιά που σπουδάζουν σε Πάτρα, Βόλο και Ξάνθη, ε, λοιπόν, όντως είναι αλλού. Η Πατρα και ο Βόλος πάσχουν από μία ακατάσχετη τρεντουριά (Ζάχες, Κούλχες, μια πιο "οργανική" αρχιτεκτονική και τα ρέστα). Αντίθετα, η Ξάνθη ΕΜΠίζει γιατί φυσικά κάποιοι καθηγητές δικοί μας ανεβοκατεβαίνουν βλ. Μπίρης, Ρογκάν και παιρνάνε γραμμή. Για μένα δεν τίθεται θέμα διαφορετικότητας ή επαναστατικότητας να σας πω την αλήθεια. Απλά το τι διδάσκει -και ακολούθως αποδέχεται από τους φοιτητές- ο καθένας έχει να κάνει με το ΜΟ της ηλικίας του. Γιατί στο ΕΜΠ διδάσκουν 50άρηδες, 60άρηδες μοντερνοθρεμμένοι, ενώ στις νέες σχολές 40άρηδες με τα εξωτερικά τους, τα βίντεα τους, τα φότοσοπ τους. Τι πιο συμβατικό, λοιπόν, από μία τέτοια διαφοροποίηση?? Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι τόσο κολλημένα μυαλά όλοι. Αρκεί βέβαια και ο φοιτητής να έχει τα α****** να το υποστηρίξει αυτό που κάνει. Θα προτιμούσα όμως να μην ήταν τόσο έντονο το "κυρίαρχο ρεύμα" (και στις δύο περιπτώσεις)...

 
At 9/26/2005, Blogger evee said...

Ναι, δεν είναι μόνο θέμα προσώπων αλλά όπως τα λες, γενικότερο. Έχεις τόσο δίκιο :)

 
At 9/30/2005, Blogger the_real_martinos said...

υποθέτω τα μάθατε για την ταινία.

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home