Tuesday, March 14, 2006

SATC 708 : Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια

Μετά το χτεσινό πρωινό τηλεφώνημα αναφώνησα το απονεννοημένο: Ωιμέ. Όλα σε εμένα τυχαίνουν. Ποια? Μα, όλα τα καλά βεβαίως βεβαίως. Ε, λοιπόν, ναι φίλοι και φίλες. Το ομολογώ: με ερωτεύτηκε(!?) ένα στρατόκαβλος.

Το story: Πριν λίγο καιρό έγραφα για μια συνάντηση παλιών συμμαθητών που θα λάμβανε χώρα εν μέσω εργασιακού οργασμού. Τέσσερα άτομα δουλεύαμε στο υπόγειο του σπιτιού μου μερόνυχτα, με απώτερο σκοπό να σώσουμε τον κόσμο. Λίγο πριν το καταφέρουμε, εγώ είχα μια πρόσκληση να πάω σε μια συνάντηση συμμαθητών από το Λύκειο, σχεδόν 10 χρόνια μετά την αποφοίτησή μας. Πιστή στο ομαδικό ιδεώδες δίστασα, μα η παρέα με προέτρεψε ποιητικά: πήγαινε, μην το χάσεις. Ντύθηκα και εγώ η έγκλειστη όσο dazzling έκανα κέφι και μου επέτρεπε το τέταρτο που είχα πριν φύγω και εξέδραμα γκαζωμένη προς άγνωστο καταγώγιο στην περιοχή του «μικρού υποστηλώματος». Στόχος ήταν να κάτσω 2 ώρες super-max και να είμαι πίσω για να συνεχίσω τη δουλειά με την παρέα μέχρι πρωίας. Τέτοια γλέντια λέμε.

Κατέβηκα τα σκαλιά ισορροπώντας την κούρασή μου με τη χαρά της εξόδου στα στιλάτα stilettos. Στο κατώτερο σημείο, βρέθηκα εν τω μέσω μιας ομήγυρης που δεν μου έλεγε τίποτα, φαίνεται όμως ότι αυτοί με κατάλαβαν αφού άκουγα από παντού «γεια σου Ε.». Σκατά. Μνήμη μηδέν. Μετά τη συστάσεις συμπέρανα ότι καλώς ή κακώς δεν ήταν όλοι εκεί. Ήταν όμως κάποια καλά κομμάτια:

- ο «όλοι με πολεμούν, κανείς δεν αναγνωρίζει την αξία μου, γιατί δεν με θεωρείτε όλοι τον καλύτερο ρε γαμώτο?» της τάξης

- η αλλοτινή αντιζηλός ντυμένη σαν εμμηνοπαυσική και με μίζερο χαμόγελο μου αποκάλυψε ότι μετά από σπουδές δημοσιογραφίας σε κάποιο ΙΕΚ, παντρεύτηκε και έχει ανοίξει ένα μαγαζί με χιουμοριστικά είδη δώρων στο Μαρκόπουλο. Τη «Ρεζέρβα» θα εννοεί.

- οι γνωστές κατίνες «μα δεν μας χαιρετάς?, πολύ υπεράνω μας έγινες εσύ»- «μα δεν σας αναγνώρισα ρε Ν !»

- οι κόρες επωνύμων «φέτος παίζω στο θέατρο τάδε» (που παρεπιπτώντως το έχει η μαμά τους)

Μα ήταν και ο «καταπιεσμένος πιανίστας», παιδί με πάθος και ταλέντο για το κλειδοκύμβαλο, τα βρόντηξε στις πανελλήνιες και οι γονείς του τον έστειλαν να σπουδάσει ναυτιλιακά. Δεν όρθωσε ανάστημα όταν έπρεπε, έχει όμως ακόμα γοητευτική φυσιογνωμία και την ίδια τάση να αγκαλιάζει υπέρ το δέον τον άλλο. Μου ήρθε να ρωτήσω αν είναι ακόμη καταπιεσμένος μα -διώχνωντας ευγενικά τα χέρια του- προτίμησα να μιλήσουμε για κάτι πιο ανώδυνο.

Ο καλύτερος όλων όμως ήταν ο Δ. Μέλος της πολυμελούς –και ανασούμπαλης- λυκειακής παρέας μου ανακοίνωσε ότι είναι «μονιμάς», βγάζει λεφτά, λέει όπου να΄ναι να βρει μια καλή κοπέλα να παντρευτεί και όλο χαρά μου έκανε την πρώτη του ερώτηση: «εσύ παντρεύτηκες?» Όχι. «Γιατί?» Γιατί δεν με παίρνει κανένας, απαντώ χαμογελώντας. Τι το ήθελα το νάζι και το χιούμορ? Έπρεπε να με είχαν προειδοποιήσει. Φαίνεται πως του φάνηκα καλή υποψήφια για να με συνοδεύει φορώντας τη στολή του α-λα- μπρατσέτα κάτω από την αψίδα των όπλων των συναδέλφων του καθ’οδόν προς την εκκλησία. ‘Ετσι ο Δ μάλλον αποφάσισε να επιληφθεί του θέματος άμεσα και ιδού πως άλλαξε η ζωή μου έκτοτε της τυχερής: Αφού με ξετίναξε στις διακριτικές ερωτήσεις «συζείς?», «είσαι αρραβωνιασμένη?», «έχεις γκόμενο» αποφάσισε ότι ανεξαρτήτως των απαντήσεων αυτός θα πετύχαινε αυτό που δεν είχε πετύχει χρόνια πριν, όταν στο Λύκειο είχε στείλει κάποιον άλλο να «μου τα ζητήσει» εκ μέρους του και είχε εισπράξει αρνητική απάντηση. Μάταια προσπαθούσα να γυρίσω το θέμα στο «και τι ακριβώς κάνεις είπαμε?», «στα Μέγαρα στα ελικόπτερα? Έχεις και φαντάρους δηλαδή?», «μη τους ζαλίζεις ρε Δ – δεν με νοιάζει, να μάθουν να σέβονται, τους χώνω αλύπητα(γέλια)- καλά, δείξε λίγη επιείκεια ρε μαλάκα, δεν είναι όλοι κατ’επιλογή στο στρατό, έξυπνος άνθρωπος είσαι και το βλέπεις (πικρά γέλια)». Αναχώρησα κουρασμένη, δηλώνωντας πως πρέπει πάω να συνεχίσω δουλειά όλη νύχτα αφού παίζει το και το στο σπίτι. Πρόλαβα όμως να ανταλλάξω κινητό με όλο το παλιό team.

Η δουλειά με κράτησε ξύπνια ως τις 7μισι το πρωί. Ξαπλώνοντας σαν πέτρα στο κρεβάτι, χτυπάει το κινητό. Νόμιζα πως ήταν η αφύπνιση μα ήταν ο Δ. Γαμώ το μπελά μου! Το κλείνω με τη μια. ΕΦΤΑΜΙΣΗ ΤΟ ΠΡΩΙ??? Ποιος τηλεφωνεί τέτοια ώρα? Ο Π, μέλος της ομάδας εργασίας που λέγαμε, που έχει κάνει και φαντάρος με ενημέρωσε γελώντας πως αυτή η συνομοταξία γκόμενων ξυπνάει χαράματα και μετά το πρωινό κλπκλπ με τα φαντάρια, πάει στα γραφεία της όπου και τον παίζει μέχρι νεωτέρας. Κοιμάμαι σαν τούβλο, ξυπνάω ζαλισμένη νωρίς το μεσημέρι.
Δυστυχώς για εμένα το αυτό σκηνικό επανελήφθη και πολλές άλλες ατυχείς ώρες μα μια φορά με πήρε με απόκρυψη και απάντησα. Ω ναι! Είναι και πονηρός! Μου έταξε βόλτα με το ελικόπτερο, μου ζήτησε να βγούμε με τα παιδιά (και να μην μπορούνε πάμε εμείς), με ξαναρώτησε τι παίζει με τα αισθηματικά μου. Σήμερα είναι η πέμπτη φορά που απαντώ μονολεκτικά σε κάθε του ερώτηση. Για την ώρα δεν μπορώ να του πω ευθέως να κόψει τη μαλακία, αφού αφενός το παίζει «απλώς φίλος» και ότι με πειράζει for old times sake και αφετέρου φροντίζει να μου τηλεφωνεί όταν είμαι στο γραφείο παρουσία άλλων. Ας μην σκάμε όμως, με την πρώτη ευκαιρία I will.

Φίλοι και συγγενείς φαντάροι συγκινήθηκαν από το δράμα μου και στο όνομα της θητείας τους, δηλώσαν αλληλεγγύη στον αγώνα μου. Άσε που, πηγαίνοντας για καφέ μαζί τους, είχα και κάτι να αντιτάξω η κοπέλα στις ατελείωτες περιγραφές τους από τη θητεία τους, τον τάδε λοχαγό, τη δείνα αγγαρεία. Το highlight –και ο άσσος στο μανίκι μου- ήταν ο Γ που υπηρετεί στο τμήμα μεταθέσεων, αδειών κλπ και –αφού με όρκισε στο αίμα των προγόνων μας να μην ενδώσω στη στολή- μου πρότεινε να τον «βγάλει από τη μέση» για κανένα μήνα, τόσο μέχρι να τελειώσει τη θητεία του και να τον περιλάβει ο ίδιος. Νομίζω δείχνει υπερβάλλοντα ζήλο.

Σνιφ! Συγκινήθηκα με τόση τεστοστερόνη.

|

14 Comments:

At 3/15/2006, Blogger aeipote said...

Τι τραβάτε και σεις οι "ελεύθερες" . . .
Υπεμονή! Κι αυτό θα περάσει.
Καλή σας ημέρα

 
At 3/15/2006, Blogger Loop said...

poli agapimeni mas ..lipon exw na kanw kapia sxolia gia to sigekrimeno post... epidi diladi einai karavanas ... den einai equal me kapion kalitexni h ithipoio h arxitektona....? aftes oi ratsistikes idees peri epagelmaton tis sinantw kai me sinxwreis tora mono stous dikous sas kiklous ... entaxei an einai o allos vlakas den exei sxesi na kanei oti einai psaras ston vosporo h o babis vouvos .. tora epeidh ok aftos einai xaivani tou stratou KAI vlakas e ok simvenoun afta ...

episis eimai periergos stous kiklous as pios telika einai o cool tipos pou thelete na exete dipla sas se filiko epipedo kai meta ok xerw gw kai gomeniko giati oxi . .. . . an sas eperne diladi "filos" 7:30 to prwi gia na sas pei leptomeries gia mia meleth pou kanei gia ena neo ktisma stin elvetia px tote afto tha itane mempto apo esas ?
huh?

 
At 3/15/2006, Blogger evee said...

aeipote λεύτερες - ξελεύτερες αυτά παίζουν παντού. Δεν συνεχίζω το σχόλιό μου πάνω σε αυτό γιατί δεν θέλω να δίνω οιαδήποτε πληροφορία για την προσωπική μου ζωή στο blog. Καλημέρα tambien. Τι καλημέρα δηλαδή, νύχτα είναι τώρα που σχολιάζω.

loop: Κατ'αρχήν δεν είπα ότι ο καλλιτέχνης ή ο αρχιτέκτονας είναι καλύτερος. Από προσωπική εμπειρία έχω καταλήξει (ποτέ μην πεις ποτέ) ότι μάλλον θα βαριόμουν σε μια σχέση με συνάδελφο ή με καλλιτέχνη. Mεν περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Για μένα ισχύει το ότι άλλο το ποιους θαυμάζω επαγγελματικά ας πούμε (γιατί μπορεί να παρερμήνευσες προηγούμενα posts)και άλλο το με ποιον θα ήθελα να γυρίσω το βράδυ σπίτι. Και ναι, έχεις δίκιο παίζει πολύ αυτό το στυλάκι "η -δηθενο-κουλτούρα αναπαράγεται μεταξύ της". Έχεις όμως και ένα άλλο δίκιο. Δεν πρέπει να βλέπει κανείς επαγγέλματα αλλά ανθρώπους. Πέρα από το ευτράπελο ύφος του post συμφωνώ απόλυτα με αυτό. Μα έχω να αποκαλύψω δυο πράγματα:
α. Πιστεύω ότι το επάγγελμα συνήθως κάτι έχει να πει για τον άλλο. Όχι πως όλοι όσοι επιλέγουν ένα επάγγελμα είναι "κάπως". Μα επειδή η δουλειά σου, ΄ποποια κια να είναι αυτή, σου απορροφάει 8 ώρες την ημέρα κατ'ελάχιστο, κάτι λέει για εσένα... κάπως σε επηρεάζει. Είτε θετικά είτε αρνητικά. Φυσικά υπάρχουν και οι εξαιρέσεις... μα είναι σπάνιες όπως υπονοεί και η λέξη.
β. Προφανώς στη συγκεκριμμένη περίπτωση δεν τσίνισα "απλά" με το επάγγελμα.

Tέλος όποιος μουρλός και να μου τηλεφωνούσε χαράματα το ίδιο θα έλεγα. Αν ήταν φίλος και είχε ανάγκη, πάει στα κομμάτια, μα σου φαίνεται ότι αυτό λέω εδώ?

 
At 3/16/2006, Blogger Κοκκινο Μπαλονι said...

Ποιό επάγγελμα; Το να μην παίρνεις και πολύ στα σοβαρά κάποιον που είναι φαντάρος και λέει μεγάλα λόγια, δεν είναι ρατσισμός, είναι ρεαλισμός. Αν του έδινες χώρο παρ'όλο που φέρεται ανόητα και καταπιεστικά, δε θα ήταν κατανόηση αλλά λύπηση.

Αυτό το δήθεν που λες παίζει πάρα πολύ σε όλους τους χώρους, επειδή δυστυχώς, δε μιλάμε για κουλτούρα αλλά για υποκατάστατό της και δε μιλάμε για έρωτες αλλά για στάτους και επαγγελματικό συμφέρον. Στην πραγματικότητα πολλοί λίγοι άνθρωποι καταφέρνουν να ξεπεράσουν αρκετά τον εγωισμό τους ώστε να οικοδομήσουν μια ειλικρινή σχέση με κάποιον/α που κατέχει παρόμοιο κομμάτι γνώσης με αυτούς. Είναι λίγο αστεία τα παιχνίδια της καρδιάς μας, αλλά φαίνεται πως οι "επαγγελματικές" μας ασχολίες είναι αρκετά σημαντικό κομμάτι του καβουκιού μας για να το ανοίξουμε σε κάποιον άλλον. Και επειδή αυτές μας οι ασχολίες καταλαμβάνουν μεγάλο κομμάτι του διαθεσιμου χρόνου μας και οι γνωριμίες μας συχνά πάνω κάτω κινούνται γύρω απ'αυτές, τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα. Αν και, για να λέμε του στραβού το δίκιο, το να έχουμε να πούμε για τα επαγγελματικά μας με κάποιον, σπάει λιγουλάκι τον πάγο. Πάντως ο γενικός κανόνας δεν παραβαίνεται ούτε εδώ: Αν υπάρχει έρωτας ο,τι λέγεται και ο,τι γίνεται είναι γλυκό και όμορφο, αν δεν υπάρχει είναι βαρετό και ενίοτε εκνευριστικό.

Για τις απελπισμένες περιπτώσεις, η κοινωνία μας έχει φροντίσει: κωλόμπαρα για τους άντρες, στρατόπεδα για τις γυναίκες.

 
At 3/16/2006, Blogger Loop said...

kokkino baloni : diladi re si aftos o fantaros opos onomases esi den boreis na ton pareis sta sovara logo epagelamtos ? otan enas kalitexnis omos leei megala logia kai famfares tote afto einai TEXNH.. eleos ..plz

esi diladi theoreis ton eauto sou kalitero apo afton ? epidi teliwses ena uni ? kai oi dio gia mena to idio eiste... aftos bgazei lefta gia na zisei apo mia doulia opws kai esi me to epagelma sou.aplos esi tinxanei isos na eisai pio idikeumenos/h. lipon tha prepei na stamatisei afto to paramithi kai ta ratsistika H "realistika" opos xaraktirises iponooumena tetiou tipou.

ton allon pou leei omos megala logia
kai ton psifizeis na strogilokathete se mia karekla ton perneis sovara ipopsin epidi DEN EINAI FANTAROs...

evee: mallon simfwnoume ...

 
At 3/16/2006, Blogger Κοκκινο Μπαλονι said...

Αγαπητέ μου λουπ επειδή το χιούμορ μου είναι αρκετά κυνικό συχνά δημιουργεί παρεξηγήσεις. Το ποστ το εξέλαβα χιουμοριστικά και γι'αυτό με ανάλογο τρόπο απάντησα. Ποιός μίλησε για καλλιτέχνες, ΤΕΧΝΗ και μεγάλα λόγια; Αν κάποιος λέει παπαριές τις λέει ούτως ή άλλως, κι αν κάποιος λέει μεγάλα λόγια γίνονται αυτομάτως παπαριές.

ΔΕΝ έχω τελειώσει πανεπιστήμιο, είμαι αιώνιος φοιτητής, κι έχω τη μεγάλη τύχη να μη χρειάζεται (για την ώρα) να εργάζομαι, δεν ξέρω από που τα συμπέρανες όλα αυτά και βρήκες αφορμή να μου επιτεθείς. Η κοπέλα που αγαπώ δουλεύει σε ένα ταπεινότατο μαστοράδικο, αν αυτό σου λέει κάτι περί ρατσισμού και ελιτίστικης αντίληψης. Περί επαγγελμάτων τι να κάνουμε , αναγκαστικά συνδέονται με μια ευρύτερη νοοτροπία (πόσο μάλλον όταν είναι τόσο ολοκληρωτικά όσο ο στρατός), είναι κατανοητό κάποιος που βρίσκεται στο στρατό να ονειρεύεται βόλτες με ελικόπτερα απάτσι και κάποια που δεν είναι να μη συγκινείται και πολύ απ'την ιδέα....

Σε παρακαλώ την επόμενη φορά που θα θες να μου επιτεθείς να το κάνεις με βάση τα γραφόμενά μου και όχι από βιαστικά συμπεράσματα που βγάζεις προσπαθώντας να με εντάξεις σε στερεότυπα. Ειλικρινά πάντως εύχομαι να συνηθίσεις το παράξενο χιούμορ μου και να μη χρειαστεί ή άνωθεν παρότρυνσή μου...

Α, και δεν ψηφίζω, ούτε και παίρνω τους πολιτικούς στα σοβαρά.

 
At 3/16/2006, Blogger Loop said...

----> tο να μην παίρνεις και πολύ στα σοβαρά κάποιον που είναι φαντάρος και λέει μεγάλα λόγια, δεν είναι ρατσισμός, είναι ρεαλισμός.

an esi to theoreis xioumor afto ... na eisai ligo pio prosektikos sto ti kai pos grafeis , giati isos kapioi alloi na min xamo-gelane toso me to "kaustiko" kata ta legomena sou {xioumor} .


blip lipon !

 
At 3/17/2006, Blogger Κοκκινο Μπαλονι said...

Ουφ, προσπάθησα να μη δώσω συνέχεια γιατί δε μ'αρέσει να τσακώνομαι ούτε δια μέσου διαδικτυακών προσωπείων...

Δεν είπα "καυστικό", είπα "κυνικό"... αλλά φαίνεται ότι από τα νεύρα σου δεν μπορείς ούτε να διαβάσεις.

"το να μην παίρνεις και πολύ στα σοβαρά κάποιον που είναι φαντάρος και λέει μεγάλα λόγια, δεν είναι ρατσισμός, είναι ρεαλισμός.". Δε σου φαίνεται αστείο, μπορεί και να'χεις δίκιο.

Δες το έτσι:
"το να μην παίρνεις και πολύ στα σοβαρά κάποιον που είναι φαντάρος και λέει μεγάλα λόγια, δεν είναι ρατσισμός, είναι ρεαλισμός. ;) "

Ουπς, τι έγινε, έβαλα ένα smiley και έγινε κατευθείαν κατανοητό ότι αστειεύομαι;

Για να μην τα πολυλογώ, έχω βαρεθεί τους ανθρώπους που διαβάζοντας ένα comment βρίσκουν αφορμή για να εκτονώσουν την εμπάθειά τους, χωρίς να μπουν στον κόπο να σκεφτούν- ή να ρωτήσουν αν δεν μπορούν να καταλάβουν, απολύτως κατανοητό- αν ο άλλος γράφει κάτι με καλή πρόθεση ή όχι, και αρέσκονται να βγάζουν κάθε είδους απωθημένα ως μια εύκολη λύση για να "βγουν από πάνω" στη συζήτηση. Αγαπητέ μου loop δεν είμαστε αντίπαλοι ρήτορες σε δικαστήριο, άνθρωποι είμαστε όλοι, ο καθένας με τα ελαττώματα και τις παραξενιές του, και προσπαθούμε να συνεννοηθούμε μέσα από ανόητες σειρές απο 0 και 1, πράγμα που ποτέ δεν πρόκειται να το καταφέρουμε αν δεν προσπαθήσουμε να δείξουμε μια -έστω και στοιχειώδη- κατανόηση για τη μαλακία που ενίοτε δέρνει τον άλλον.

Εγώ προσπαθώ, προσπάθησε κι εσύ και το θέμα έχει λήξει...

(Και περιμένω να σχολιάσεις και το σοβαρό μέρος του comment μου, το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στην πρώτη και στην τελευταία παράγραφο)

 
At 3/17/2006, Blogger Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) said...

Eίμαι femme skatale

 
At 3/17/2006, Blogger Estarian said...

Άσε άμα είναι μαλάκας στρατιωτικός, έχεις πρόβλημα. Άκου που σου λέω. Έχω μεγαλώσει μέσα στις μονάδες και έχω γνωρίσει πολλούς τέτοιους. Μέχρι και ο πατέρας μου που θεωρητικά μια και ήταν η δουλειά του και θα έπρεπε αν μη τι άλλο να τους γουστάρει, δεν τους πήγαινε μία και έκανε αμάν να φύγει από τη μονάδα και να βγάλει τη στολή. Ετοιμάσου για πολύ πολύ στενό μαρκάρισμα πάντως. Θα σου ζαλίσει τον έρωτα. Εγώ δύο λύσεις βλέπω για να τον ξεφορτωθείς : α) Επέστρεψε ο παλιός σου γκόμενος από διδακτορικα στις Αμερικές και ξαναζείτε τον έρωτά σας β) τα έχεις με την Βαγγελιώ που οδηγεί νταλίκα της Δέλτα.

 
At 3/17/2006, Blogger Κοκκινο Μπαλονι said...

Βλέπω το χθεσινό μου comment και μου τη σπάει, γιατί σε ένα βαθμό κάνω αυτά τα οποία κατηγορώ. Σήμερα, νηφάλιος και ξεκούραστος, θα απαντούσα ως εξής: (evee αλήθεια αν θες σβήσε το παλιό)

Μπορεί να έχεις δίκιο και να μην είναι αστείο. Δε μπορώ όμως να αυτολογοκρίνομαι....

Και, ακόμα και στα σοβαρά να το'λεγα, πιστεύεις πως οι στρατιωτικοί θα έπρεπε να είναι στο απυρόβλητο για να μη γινόμαστε ρατσιστές;

Αυτά. Ξαναφήνω το νεαρό post στη ζεστή αρχιτεκτονική αγκαλιά γιατί εμείς οι άντρες μάλλον θα το κάνουμε κομπλεξικό...

 
At 3/17/2006, Blogger evee said...

να'μαι και εγώ

λυπάμαι που χτες ενώ είδα τα σχόλιά σας δεν προλάβαινα να γράψω λέξη... but I was busy going 2 my birthday party, που λέμε στο Ελλάντα.

για να πω την αλήθεια, τα 5 λεπτά που πέρασα διαβάζοντας τα σχόλια, είχα σπαζοκεφαλιάσει, διότι προσπαθούσα να κατανοήσω τις επικές διαδικτυακές αντιγνωμίες για φαντάρους - ενώ εγώ δεν είχα πει για φαντάρους, μα για στρατιωτικούς, "μόνιμους" δηλαδή.

τεσπά, πάνω που είχα πει ότι "εντάξει μωρέ, κάποιος από τους δυο θα είναι φαντάρος, θα τον έχει χωρίσει καμμιά γκόμενα και με αφορμή αυτά λέει τον πόνο του", κλασσική περίπτωση mirroring δηλαδή που λένε και οι ψυχολόγοι...βλέπω ότι σήμερα τα πράγματα είναι πιο χαλαρά. Έτσι ομολογώ ότι πολύ σας γουστάρω που χωρίς να μπερδευτώ καθόλου στη διαμάχη, φαίνεται να βρίσκετε μόνοι σας την άκρη. wow! Έχω και γαμώ τους αναγνώστες!!!

Την κάνω γιατί κορνάρει και η Βαγγελιώ κάτω. Έχει κλείσει το δρόμο με τη νταλίκα της Δέλτα και πολεμάει με κάτι πιτσιρίκια που θέλουν να κάνουν πλιάτσικο στα παγωτά... Που να σφίξουν οι ζέστες.

 
At 3/22/2006, Blogger Tero said...

Και μη χειρότερα, να λες...

Tero

 
At 3/24/2006, Blogger Chaca-Khan said...

bloggo-meeting (i.e. μεθύσι κ χορός) το σάββατο. διέδοσέ το όσο θες.αυτό το μήνυμα έχει γραφτεί με τον ίδιο τρόπο σε πολλά άλλα blogs. όποια κάποιος θεωρούσε κάτι. feel free να το διαδώσεις όπου θες. συντονίσου

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home