Thursday, October 26, 2006

κατάδυση στην έκθεση

Image Hosted by ImageShack.us

Αααα! Είμαι τόσο χαρούμενη! Το Σάββατο στις 4 Νοέμβρη αρχίζει η 5η Πανελλήνια Έκθεση Αρχιτεκτονικού Έργου στην Πάτρα, στην οποία θα λάβω μέρος! Η έκθεση, που θα γίνει στον κτίριο Μαραγκόπουλου, θα διαρκέσει ως τις 26 Νοέμβρη. Είμαι πολύ χαρούμενη γιατί θα συμμετέχω με τη διπλωματική μου (από εδώ).

Image Hosted by ImageShack.us

Image Hosted by ImageShack.us

Ο γενικός τίτλος είναι "Η αρχιτεκτονική ως πολιτισμική αξία και δράση" και εκτός από υλοποιημένα projects οι διοργανωτές δεχόντουσαν και διπλωματικές εργασίες. Στάλθηκαν 300κάτι θέματα και επιλέχθηκαν 100κάτι. Νιώθω πολύ περήφανη που διάλεξαν το δικό μου θέμα ανάμεσα σε τόσα έργα. Και που θα εκτεθεί η διπλωματική μου δίπλα σε έργα καταξιωμένων και γνωστών αρχιτεκτόνων, πολλούς από τους οποίους τους ήξερα από τη βιβλιογραφία ή τους είχα καθηγητές μου.

Η διπλωματική αυτή (Kέντρο Καταδύσεων στην Ανάβυσσο) ήταν για εμένα ένα στοίχημα. Είχα χρόνια να αναμετρηθώ μόνη μου με ένα θέμα, πόσο δε ένα θέμα που εγώ θέτω τον πήχη όσο ψηλά θέλω. Ήθελα να κάνω κάτι σε κάθετο "οικόπεδο" και διάλεξα κάτι κάθετα βράχια κοντά στην Ανάβυσσο για να μελετήσω ένα κέντρο καταδύσεων. Το θέμα το σκέφτηκα μόνη μου, γιατί ήθελα ένα κτιριολογικό που δεν υπήρχε στη βιβλιογραφία. Απλά επειδή έκανα καταδύσεις και κατάλαβα ότι είναι κρίμα που δεν υπάρχει αντίστοιχο οργανωμένο κτιριακό σύμπλεγμα κάπου, για την εκπαίδευση ερασιτεχνών, επαγγελματιών δυτών και επαγγελματιών άλλων κλάδων (αρχαιολόγων, βιολόγων) που όμως χρειάζεται να πάρουν εξειδικευμένες γνώσεις επάνω στις καταδύσεις, είπα να το "φτιάξω" εγώ.

Γούσταρα το θέμα να "λειτουργεί" σε πολλά επίπεδα. Και στο απλά χρηστικό, και στο συνθετικό και στην παρουσίαση (ήθελα και την ατέλεια των σχεδίων με το χέρι και τη λεία εμφάνιση των του υπολογιστή). Και of course υπήρχε και μια κρυμμένη συμβολική διάσταση που δεν αποκάλυψα στην παρουσίασή του, μα καμάρωνα σαν γύφτικο σκεπάρνι όταν οι θεατές και κριτές την "διάβασαν" και άρχισαν να τα λένε από μόνοι τους: η αβέβαιη άνοδος στο χώρο, χωρίς να βλέπεις το κτίριο στο οποίο κατευθύνεσαι, από μια στενή λωρίδα άμμου που ενώνει την Αττική με το "νησάκι" του Αγ. Νικολάου που τοποθέτησα το θέμα, η step-by-step απολάλυψη του "στόχου" αυτής της ανάβασης, η "κάθοδος" προς τη θάλασσα κατά μήκος του βράχου σαν μια πορεία εσωτερικής εξερεύνησης με περάσματα ανάμεσα στο φως και στη σκιά, ανάμεσα σε τοίχους ή στο ύπαιθρο (κινηματογραφική τελείως), η τελική κατάδυση ως μια μορφή "θανάτου" και η ανάδυση στην επιφάνεια σαν μια κάθαρση/αναγέννηση.

Αποφάσισα επίσης ότι αφού μετά από αυτό το θέμα θα θεωρούμαι "αρχιτέκτονας", θα ήθελα να κριθώ, από τους πολύ αξιόλογους κριτές που μου έλαχαν, επάνω σε αποκλειστικά δικές μου απόψεις. Πότε άλλοτε θα είχα ξανά αυτή την πολυτέλεια? Έτσι άκουγα μεν τον σύμβουλο καθηγητή μου (Τάσης Παπαιωάννου) αλλά δεν έκανα όλα όσα μου έλεγε. Θεωρούσα πως μερικά πράγματα θα τα έκανε έτσι αυτός αλλά όχι απαραίτητα εγώ. Μια μέρα πριν την παρουσίαση, πέρασε να δει το θέμα και μου είπε "όλα καλά Εύη, εκτός από αυτό". Είναι πολύ έντονο, πολύ δυναμικό, έπρεπε να το είχες μαζέψει λίγο, όπως σου είπα. Θα μας χτυπήσουν σαν χταπόδι. Το "αυτό" ήταν το μεταλλικό στοιχείο που βλέπετε να "πετάει" στη δεύτερη φωτογραφία. Περιείχε το cafe της υπόθεσης και λειτουργούσε παράλληλα ως viewing platform και ένα σημείο "έξαρσης" της όλης σύνθεσης. Του είπα ότι τον καταλαβαίνω, αλλά νομίζω ότι ήθελε αυτή την "απογείωση", την "αιώρηση" το θέμα. Αντίστοιχη -για να το γυρίσω πάλι στο συμβολικό- ίσως της αιώρησης που αισθάνεται κανείς κάνοντας κατάδυση. Ήταν το "καταδικό" μου στοιχείο στο θέμα. Αυτό που αποφάσισα να το κρατήσω παρά τις παραινέσεις για το αντίθετο. Τι σκατά κατέβαινα στην αρένα? Για να έχω ξένες πλάτες? Το αποτέλεσμα κατά την κρίση του θέματος, με δικαίωσε. Το λιγότερο. Ένιωσα λύτρωση.

Το Σάββατο στις 4 του Νοέμβρη λοιπόν, θα είμαι εκεί για τα εγκαίνια και καλώ όσους κάνουν κέφι να έρθουν επίσης. Θα είμαι αυτή που θα κάνει κολωτούμπες από τη χαρά της, θα κερνάει σαμπάνιες και θα χαζογελάει περισσότερο από όλους. Επίσης θα φοράω ένα κόκκινο κραγιόν που μ'αρέσει. Ελπίζω παρά τον πανικό των εγκανίων να δω και τα υπόλοιπα θέματα και να ανεβάσω κανένα post με feedback. Παρεπιπτώντως ζητάω feedback και εγώ. Παράκληση να σχολιάσετε ελεύθερα. Συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια. ;)

Labels: ,

|

18 Comments:

At 10/26/2006, Blogger mave said...

δυστυχώς η πάτρα πέφτει αυτόν τον καιρό πολύ μακρυα. Ελπίζω να έρθει η έκθεση τουλάχιστον Αθήνα για να μην πω θεσσαλονίκη για να την δώ (πηγαίνει το βουνό στον μωάμεθ κοκ)

Για την Δ.Εργασία: (εκτός από το ότι πιο μεγάλες εικόνες σε link θα βοηθούσαν πιο πολύ) Τελείως συνθετικά η καθετότητα του cafe στις υψομετρικές λειτουργεί μια χαρά ίσως και σαν αντίστοιξη του σεβασμού που έχεις δείξει προς το υπόλοιπο του κέντρου(παράλληλα με υψομετρικές) κοκ, αλλά καταλαβαίνω γιατί ο καθηγητής σου ανησύχησε: είναι παραβίαση των "κανόνων" που μαθαίνεις στη σχολή.

Θα ήθελα να δώ περισσότερα για την πορεία προς το κτίριο...more photos plz!

 
At 10/26/2006, Blogger the_real_martinos said...

Καιρό είχα να κατέβω και έψαχνα αφορμή...
Τα λέμε εκεί!

 
At 10/27/2006, Blogger evee said...

the_real_martinos: ωραία! Θα είμαστε πολλοί!! λες να νοικιάσουμε πουλμανάκι? ;)

mave: αναφορικά με τις φωτογραφίες, πρέπει να σημειώσω ότι το κείμενο δημοσιεύτηκε από υπολογιστή στον οποίο δεν είχα αρχεία μου. Οπότε και δεν έπαιξαν άλλες φωτό. Δεύτερον, δεν ήθελα να επεκταθώ στα της διπλωματικής μου τόσο, όσο στο γεγονός της έκθεσης. Για να κάνω μια κανονική παρουσίαση της διπλωματικής μου χρειάζεται να γράψω λίγο παραπάνω. Όχι για να επεκταθώ, αλλά για να δείξω τις παραμέτρους του προβλήματος και πως επέλεξα κάποια βασικά πράγματα. Αυτό τον καιρό όμως με την αλλαγή δουλειάς και το νέο σπίτι, δεν προλαβαίνω ούτε να βήξω. Εδώ δεν έχω γράψει ακόμη το κείμενο περί εγχείρησης μυωπίας :Ρ Ας πούμε ότι κάποια στιγμή στο μέλλον θα το δείξω. Όχι,δεν το ξεχνάω. :)

 
At 10/27/2006, Blogger dean said...

You're my soul and my heart's inspiration....

θα διαβάσουμαι το τι γράφει κάτω από το τίτλο;

 
At 10/27/2006, Blogger evee said...

dean δεν κατάλαβα...
ρωτάς τι λέει στη φωτό κάτω από τον τίτλο?

αν είναι αυτό, λέει "5η Πανελλήνια Έκθεση Αρχιτεκτονικου΄Έργου"

 
At 10/27/2006, Blogger dean said...

Όχι, Έυη,

Το κείμενο το οποίο συνοδεύει αυτό το τίτλο:

ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ ΕΥΗ
"ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΤΑΔΥΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΑΝΑΒΥΣΣΟ: Η ΚΑΤΑΔΥΣΗ ΩΣ ΑΝΑΨΥΧΗ Ή ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ"

 
At 10/27/2006, Blogger evee said...

the first is my name :P

then it says:


Diving Center in Anavyssos: Diving as leisure or qualification for further professional training.

 
At 10/28/2006, Blogger dean said...

Well, Evee, so much for my attempts at clarity.

Finally, in English, what I am asking is: is there a paper that accompanies your presentation title?

I understood the title and your name and all...

anyway, congrats on the recognition.

Dean.

 
At 10/29/2006, Blogger evee said...

dean όχι δεν υπάρχει paper. Στην Ελλάδα για να αποφοιτήσεις μετά τα κανονικά μαθήματα που δίνεις

α. κάνεις μια θεωρητική εργασία(paper) την οποία και καλείσαι να παρουσιάσεις (με συνοδεία slides ή + videos) δίνοντας μια διάλεξη διάρκειας 45' σε κοινό. Το κοινό αποτελείται από τους κριτές σου και όσους "άσχετους" έρθουν. Συνήθως έρχονται, γιατί φτιαχνεις μια αφίσα που κολλας στους τοίχους των κτιριίων του πολυτεχνείου. Στο τέλος, όλοι έχουν δικαίωμα να σε ρωτήσουν μετά ότι τους έρθει και εσύ απαντάς. Μετά,

b. κάνεις μια "πρακτική" εργασία, κατά την οποία σκέφτεσαι ένα κτιριολογικό πρόγραμμα και ένα χώρο που θα "ηθελες" να το δεις κτισμένο, βρίσκεις ένα καθηγητή που να θέλει να σε αναλάβει και αρχίζεις να είχες κανονικό commision να σκέφτεσαι τη λύση σου, να κάνεις σχέδια, μακέττες, σκίτσα, collages, 3d και ότι άλλο σου έρθει ξανά και ξανά μέχρι που καταλήγεις κάπου. Ετοιμάζεις σχέδια /3d/μακέττα και ότι άλλο κρίνεις για την παρουσίαση και παρουσιάζεις τη δουλειά σου σε μια 3 ωρη παρουσίαση. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι σου δίνουν μια αίυουσα που γεμίζεις γύρω γύρω με τη δουλειά σου, φτιάχνεις πάλι μια αφίσα για να έρθει όποιος ενδιαφέρεται και παρουσιάζεις προφορικά τη δουλειά σου στους καθηγητές, κριτές, φίλους, γνωστούς και άσχετους, σε μια 2 ωρη παρουσίαση που βλέπετε ότι παίζει τριγύρω. Στο τέλος ακουλουθεί μια 1ωρη (ή και παραπάνω) συζήτηση γύρω από ένα τραπέζι που πάλι μπορούν να κρίνουν όλοι αλλά στην ουσία μιλάνε συνήθως οι κριτές, ο καθηγητής και ο εξεταζόμενος. Δεν υπάρχει paper εδώ δηλαδή. Kαι δεν υπάρχει γιατί δεν χρειάζεται. Η δουλειά σου είναι γύρω τους και μιλάει από μόνη της. Και εσύ είσαι εκεί για να την υπερασπιστείς σε ένα debate αν χρειαστεί.

(Δεν έχω καταλήξει ακόμη αν συμφωνώ με την ανάλυση του έργου κάποιου. Μάλλον όχι όμως. But this is another story and a very long story...)

Η διάρκεια της διάλεξης θεωρητικά είναι ένα τρίμηνο αλλά στην ουσία για κάποιους παίρνει παραπάνω, η διπλωματική θεωρητικά παίρνει ένα εξάμηνο αλλά στους περισσότερους δεν πέφτει κάτω από χρόνο. Στο τέλος και των δυο συνήθως ακολουθεί αυτοσχέδιος μπουφές και -πολύ- αλκοόλ. ;)

 
At 10/30/2006, Blogger Kika said...

Sugxaritiria!!!

 
At 10/30/2006, Blogger dean said...

Evee,

Thank you for giving me such a detailed response, and thanks also for keeping the vocabulary comprehensible.

I thought you had entered an open architectural competition; I didn't realize this was part of your schoolwork.

When I got a Master's in Fine Art (painting), I wrote a thesis which included a conceptual paper on my philosophy of art (if I can be so grandiose as to use the word "philosophy"...essentially it was required that I explain myself.
I see that you do this aurally, so that a written paper isn't needed.)

I would have thought for an architectural competition a written explanation of theory might have been required...as you can tell, I don't know much about these things.

(I like your pool idea, as I had used diving as exercise for many years in Long Beach, California, where I lived only a mile from the Olympic Pool built for the 1932 [?] Olympics. I loved going off the 5 meter board!)

Lastly, having kept up with your blog as best I can, from what I see, you could (if you choose) become a Tom Wolfe of architecture. I certainly see promise in your writing...and how I envy (a wordplay on Evee) your energy!

Cheers,

Dean

 
At 10/30/2006, Blogger evee said...

thankx both! :D

@Dean
its OK..Δεν κάνει τίποτα αναφορικά με το λεξιλόγιο)

a. Τom Wolfe? γιατί Τom Wolfe?

b. pool? δεν έχω πει κάτι για pool Yπάρχει μια στο project αλλά δεν έχω μιλήσει για αυτή καθόλου. Παρανόηση μάλλον. Γιαυτό θα έπρεπε ίσως στο μέλλον να δημοσιεύσω λίγα πράγματα παραπάνω αναφορικά με τη διπλωματική μου.

c. Ξαναγυρίζω στα περί θεωρίας. Προσωπικά αδιαφορώ τι σκεφτόταν κάποιον όταν έκανε ένα θέμα. όλοι κάτι σκέφτονται διάολε! Και πόσοι αρχίζουν με υψηλά ιδανικά και καταλήγουν να κάνουν μαλακίες που καμμία σχέση δεν έχουν με αυτά που σου λένε ότι δήθεν τους οδήγησαν εδώ? Για εμένα, οιαδήποτε θεωρία, αν δεν μπορεί να διαβάζεται από ένα (στοιχειωδώς)εκπαιδευμένο κοινό, βρίσκεται μόνο στο μυαλό αυτού που την σκεφτηκε. Απέτυχε στο να μου την "περάσει"? Μπορεί να κουβεντιάσω θεωρητικά μαζί του, αλλά όχι και να μας ζαλίζει πως η τάδε μουτζούρα συμβολίζει το "τάδε"!! Από αρλούμπες... ως κλάδος διαθέτουμε αβέρτα!

Να πω, ότι θεωρώ ακόμη καλύτερο δε, όταν ένα θέμα μπορεί να "λειτουργεί", να επικοινωνεί σε πολλά επίπεδα. Και οι άσχετοι να καταλαβαίνουν κάτι (οτιδήποτε, ακόμη και ότι είναι καλά χτισμένο) μα και οι θεωρητικοί να αντιλαμβ'ανοναι ότι λειτουργεί και σε επιπεδα ανώτερα του χρηστικού/αισθητικού κλπκλπ.

Τεσπά... long story

 
At 10/31/2006, Blogger Muse said...

Συγχαρητήρια! ;)
Μου αρέσει πολύ η δουλειά σου.
Ειδικά ο τρόπος που χειρίζεσαι το "κάθετο" οικόπεδο... θεωρώ την ισχυρή τοπογραφία από τα πλέον δύσκολα θέματα. Θέλει κότσια, δεν είναι αστείο.

 
At 10/31/2006, Blogger evee said...

thankx again :)

κάθε τι που αποτελεί μεν "ισχυρό πρόβλημα" στην ουσία οδηγεί και στη λύση

το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι να έχεις το ιδανικό χώρο, το απίστευτο κτιριολογικό, το ατέλειωτο budget, τον τέλειο πελάτη, όλο το χρόνο να το μελετήσεις....τι να πρωτοδιαλέξεις? που να πρωτοκαταλήξεις? έχεις δει τι γίνεται συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις?

α! και κάτι ακόμη
το πιο δύσκολο θέμα για τους περισσότερους αρχιτέκτονες -κατ'εμέ- είναι το να σχεδιάσουν το σπίτι τους


;)

 
At 10/31/2006, Blogger maroulitaaa said...

2 ολόκληρες ώρες μόνο για την παρουσίαση της διπλωματικής; Το διαβάζω και το ξαναδιαβαζω και ναι, καλά είδα την πρώτη φορά! Με τόση ώρα όχι το project μόνο αλλά ολόκληρο manifesto έχεις το χρόνο να παρουσιάσεις! By the way, συγχαρητήρια. Έριξα μια ματιά στους συμμετέχοντες και είδα πως έχει μπόλικες διπλωματικές. Ενδιαφέρον δεν είναι;

 
At 10/31/2006, Blogger evee said...

maroulitaaa δεν κατάλαβα αν σου φαίνονται λίγς ή πολλές οι δυο ώρες

εγώ πάντως την έκανα σε μια γιατί απλά έδειχνα σχέδια και μακέττες χωρίς πολλές πολλές εξηγήσεις

βαριέμαι τα λόγια
δηλαδή θεωρώ -το είπα και παραπάνω- ότι το θέμα από ένα σημείο και μετά πρέπει να "επικοινωνήσει" τον εαυτό του. Αλλιώς γάμα τα.

όσο για το αν θα είναι ενδιαφέρον το κλίμα στην έκθεση, τι να σου πω? Θα δείξει :)

πάντως η εκδρομή στην Πάτρα θα είναι ένα ωραίο διάλειμμα

 
At 11/01/2006, Blogger mave said...

Για κάποιον που έχει τελείωσει το ΑΠΘ 2 ώρες είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ!!!!!!! εμείς έχουμε 30 λεπτά για παρουσίαση διπλωματικής που σημαίνει οτι πρέπει να είσαι σύντομος, πολύ σύντομος!!!Για αυτό έμεινε σε σοκ η μαρουλίταααα....:)

 
At 11/02/2006, Blogger dean said...

Evee,

Thank you one more time for an extensive (and entertaining)reply.

Πρώτα πρώτα, if you find time, read Tom Wolfe’s “The Painted Word (1975)”... the reason I think of him when I read your writing is because you seem to have the same sort of driving energy. And he was very interested in the arts and wrote about them...I can picture you writing similarly about architecture.

As for the pool...I apologize for my generalization: By saying “pool” I was referring only to the diving end of the pool...when the pool I was referring to was built for the Olympics in Los Angeles, they did not separate the diving and swimming into two different venues...therefore the 5 and 10 meter boards are in the same pool area with the swimming lanes...I was strictly referring to how I enjoy diving as exercise...which I take was part of your project/presentation’s focus (am I wrong?)

Τελικά, I agree that a person should remain focused and dedicated to their conceptualizations and core theories, but a person also must remain very flexible, to entertain any new ideas or concepts that naturally evolve. Sometimes applying a concept to real-time and real-space situations transforms the concept to such an extent that by the end it is unrecognizable in relation to the starting point...that is ok with me, as long as the artist/architect/conceiver remains true to their convictions.

A discussion of the viewer’s relationship to a work of art/architecture and the conceiver has been the source of many studies and arguments. A work of art/architecture is nothing if not a mirror of the perceiver. In a sense, although the spirit of the artist/architect lives in the creation, the essence of the creation has transcended her/him.

:) D.

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home