Monday, June 11, 2007

στο τετράγωνο

Κοίτα ρε παιδί μου... Να έχεις πάει σε Πολυτεχνεία και Πανεπιστήμια, προπτυχιακά και μεταπτυχιακά, να έχεις δουλέψει σε ιδιωτικά και δημόσια έργα, βραβεία έτσι - βραβεία γιουβέτσι, να έχεις γυρίσει τα μεγαλύτερα μουσεία και τις εκθέσεις, να διαβάζεις, να ξέρεις από υπολογιστές, να ήσουν αστέρι στα μαθηματικά του λυκείου και ένθεν, να.., ναι.. να.... ΟΚ. Εδώ θα βάλω μια τελεία στη σεμνοτυφία μου. Και να που τέλος πάντων θαμπώνεσαι με την πρώτη πρακτική εφαρμογή του Πυθαγόρειου Θεωρήματος που βλέπεις μπροστά σου. Live.

Tι "να θαμπώνεσαι" λέω? Έχεις φτιαχτεί κανονικά! Να τριγυρίζεις γελώντας, αναφωνώντας "και γαμώ!" ή "τι θεός!", μέσα σε ένα χωράφι με τις μπαλαρίνες σου σκονισμένες και τα σχέδια του πρώτου σπιτιού που σχεδίασες υπό μάλης, συνεισφέροντας στη χάραξή του πάνω στο χώμα, προκειμένου να αρχίσει το σκάψιμο. Οι δε τοπογράφοι, χωματουργοί, μπετατζήδες να σε κοιτάνε με συγκρατημένη κατανόηση.

Τι έγινε? Απλό. Έπρεπε να χαράξω το πρωαναφερθέν πρώτο ever σπίτι που σχεδίασα πάνω στο χωράφι, χοντρικά δηλαδή, όχι τίποτα ακριβές, για να αρχίσουν τα σκαψίματα. Δεν το έχω ξανακάνει αυτό ποτέ. Συνήθως η δουλειά μου έφτανε μέχρι την έκδοση της άδειας και τη μελέτη εφαρμογής. Σχεδιασμός της σκάλας, των μπάνιων, κουζίνας, ντουλάπας, οροφών, τζάκι αν παίζει, εξωτερικοί χώροι, τίποτα έπιπλα, αυτά. Μα το να πας εκεί, μέσα στα χώματα και τα κομμένα για την περίσταση χόρτα, με τα σχέδια υπό μάλης και να πρέπει να βρεις Χ,Υ,Ζ, τις συντεταγμένες σου στο χώρο, αυτά που σχεδίαζες τόσο καιρό στον υπολογιστή σου και να πας εκεί στις πρασινάδες να κάνεις real size αυτό που είχες φτιάξει... ήταν το κάτι άλλο. Ούτε Χ,Υ εδώ, ούτε Ζ, ούτε ένα σημάδι. Έφυγα με τρελό θαυμασμό για τους τοπογράφους. Με τα όργανά τους, ήταν εκεί και τοποθετούσαν το κάθε σημάδι με ακρίβεια, ήταν ο "υπολογιστής" μου. Μας έβαλαν τα βασικά σημάδια και μετά τα άλλα ήταν 3 κάθετες και παράλληλες. Πως διάολε να βάλεις κάθετες και παράλληλες σε ένα χωράφι? Με τρίγωνο ή μοιρογνωμόνιο? Ήμουν η μόνη που αναρωτήθηκα γιατί ευτυχώς ήταν εκεί ο πατέρας μου που ξέρει και έβγαλε την κορδέλα, την πιάσαμε 3 άτομα και κάναμε ένα τρίγωνο.



Οι πλευρές του ήταν 3, 4 και 5 μέτρα. Και έτσι, βασισμένοι στο πανάρχαιο θεώρημα του Πυθαγόρα, ξέραμε τη μια ευθεία, βάζαμε το τρίγωνο κάτω, και -τσουπ!- φέρναμε την κάθετη, καρφώναμε πασαλάκι, δέναμε μια κορδέλα πάνω του για να ξεχωρίζει και πάμε παρακάτω! με τα πολλά, φέραμε μια μια τις κάθετες που θέλαμε και χαράξαμε πάνω στο έδαφος το σχήμα, με σχετική ακρίβεια. Τόση όση απαιτείται για να αρχίσει το σκάψιμο. Εγώ είχα μείνει σέκος. Δεν έχω ξαναδεί εφαρμογή του Πυθαγόρειου εκτός χαρτιού. Μου ήρθε σαν μάννα εξ'ουρανού. Σκέψου και αυτούς που έχτισαν τις πυραμίδες πως θα ένιωσαν! Με τέτοιο ψώνιο, ξαφνικά μου πέρασαν από το μυαλό όλα τα κλασσικά περί μηχανικών, γαιωδετών, μασόνων, διαβητών κλπκλπ. Κοίτα αγαπητέ μου πως την ψωνίζει κανείς. Εγώ μόνο που δεν βγήκα από τη μπανιέρα να τρέχω τσίτσιδη στους δρόμους όπως ο Αρχιμήδης. Για αυτό οι πολλοί μηχανικοί που χτίζουν την έχουν δει κάπως?

Τεσπά, αν αρχίζει έτσι η εμπειρία της πρώτης υλοποίησης δουλειάς μου, ένα έχω να πω. Εύχομαι σε όλους να βλέπουν τις δουλειές τους να υλοποιούνται. Η υλοποίηση, την οποία πολλοί συνάδελφοί μου σνομπάρουν ανελέητα θεωρώντας τη δουλειά για κάποιον άλλο, σε μαθαίνει τόσα πολλά πράγματα (και σκέψου ότι δεν έχω δει ακόμη τίποτα), σου υπενθυμίζει άλλα τόσα και σε φέρνει αντιμέτωπο με τις ευθύνες σου κάθε στιγμή.

Γιατί ακόμη και εκεί, με τον ήλιο πάνω από το κεφάλι σου, τα σχέδια σκονισμένα παραμάσχαλα, τα πόδια τσιμπημένα από τα αγκάθια(μου'χαν πει "τι τις θέλεις τις κάλτσες? εσύ θα χωθείς στο χωράφι?") και τα μαστόρια να μη χαμπαριάζουν μια, εσύ ζεις με τη σκέψη της μεγάλης ικανοποίησης που θα πάρεις βλέποντας χαρούμενους αυτούς τους οποίους φαντάστηκες να ζουν στο χώρο που τους σχεδίασες. Αυτούς που φαντάστηκες να ζουν εκεί νέοι και δυνατοί, γέροι και ανήμποροι, που τους φαντάστηκες να ζουν την καθημερινότητά τους, με ανησυχίες, όνειρα, κούραση, νεύρα και χαρά, σε αυτό το σπίτι που θα φιλοξενήσει χαρές και λύπες, όπως κάθε σπίτι, από φίλους και συγγενείς την ημέρα που θα παντρέψουν το πρώτο τους παιδί ή που θα γίνουν παππούδες, μέχρι τη μέρα που θα φύγει ο ένας από τους δυο.

Το΄χεσα με τη λυρικότητα. Εγώ για το Πυθαγόρειο ξεκίνησα να γράψω. Και τον -γαμώ τα παιδιά- ομώνυμο αρχαίο γεωμέτρη.

Labels: , ,

|

19 Comments:

At 6/11/2007, Blogger mave said...

Καλά , Πλάκα κάνεις! δεν το είχες δεί ποτέ αυτό το κόλπο live? Βάλατε και τις κολώνες ή μόνο τα περιγράμματα? Γιατί αυο που γουστάρω με το συγκεκριμένο "κολπάκι" είναι οτι μπορείς να ελέγξεις και να καθορίσεις ένα ολόκληρο κτίριο χωρίς ...όργανα! Και που είσαι ακόμα. όταν δεις τις πατέντες που κάνουν μάστοροι για να έχουν ακρίβεια στο κτίσιμο...

φιλιά και εις ανώτερα!

 
At 6/11/2007, Blogger evee said...

όχι! που να το δω? στο Πολυτεχνείο? χαχαχχαχα!! καλό


μερικές πατέντες μαστόρων τις έχω δει γιατί οι παππούδες μου ήταν χτίστες (από τους σεισμούς της Κεφαλλονιάς-Ζακύνθου και ένθεν), αλλά χάραξη σε "παρθένο" χώμα, ποτέ!

όχι, μόνο ένα περίγραμμα κάναμε στο χώμα για την εκσκαφή, στα άλλα (μπετά) έχω ορίσει να είναι και ο τοπογράφος για ακρίβεια

 
At 6/12/2007, Blogger ggl said...

Την καθετότητα μαζί με το μήκος της πλευράς μπορείς να την βρεις και μέσω της μεσοκαθέτου ενός τριγώνου.

Α) Χαράσεις μια ευθεία, βλέπε δύο πασαλάκια και μια κορδέλα μεταξύ τους.

Β) Δύο βοηθοί με δύο άλλα πασαλάκια στο χέρι που το καθένα είναι συνδεδεμένο με μια κορδέλα σε ένα από τα πασαλάκια της προηγούμενης γραμμής και τους βάζεις να απομακρυνθούν στο μέγιστο (βλ. διαβήτης).

Γ) Οι βοηθοί κινούνται στο μέγιστο των κύκλων. Θα συναντηθούν σε δύο σημεία. Η ευθεία που ενώνει τα σημεία είναι κάθετη στην πρόσοψη.

Για περισσότερες διευκρινήσεις από κοντά για να στα σχεδιάσω κιόλας. Πάντως και σε αυτή την μέθοδο εμπλέκεται πάλι το πυθαγόρειο.

Χμ, τώρα που το σκέφτομαι η παραπάνω μέθοδος έχει ως οριακή κατάσταση τη μέθοδο που περιέγραψες εσύ που είναι και πιο σύντομη.

Τι να περιμένεις από ένα φυσικό, παρά να σου γενικεύσει και περιπλέξει χωρίς λόγο αυτό που ήδη έκανες πολύ πιο απλά. :P

 
At 6/12/2007, Blogger evee said...

lololol ;)


τι σοφία κρύβουν τα μαστόρια ε?

 
At 6/12/2007, Blogger mave said...

@ggl: η ομορφιά του κόλπου που αναφέρει η Εύη είναι πολύ πιο απλή και κατανοητή, άσε που μπορεί να εφαρμοστεί και με 2 άτομα και ένα...στύλο.

 
At 6/12/2007, Blogger evee said...

άσε, άσε... ακόμη και τώρα που γράφω, έχω ένα πλατύ χαμόγελο όσο το θυμάμαι


τι ομορφία, τι κομψότητα έχει η απλότητα και η ευφυία!

καθηλωτική

και όλα τα άλλα φαίνονται ξαφνικά τόσο θολά

 
At 6/12/2007, Blogger Thanos said...

Ενθουσιασμένη, έ? Ωραία δεν είναι να ανακαλύπτεις τον πραγματικό κόσμο έξω από τις οθόνες?!

Η διαφορά ανάμεσα στο ποντίκι και στο ζύγι είναι άγνωστη στις σχολές και στα φιγουρίνια, αλλά παραπέμπει στην διαφορά ανάμεσα σε ηδονοβλεψίες και εραστές...

Για πρόσθετο ενθουσιασμό, ψάξε πώς βρίσκεις τον ακριβή Βορρά χωρίς πυξίδα [hint: σκιά]!

 
At 6/12/2007, Blogger Thanos said...

Νομίζω θα σου αρέσει αυτό: delaxo.net/texts/82-04-15.htm
[παλιό αλλά φρέσκο]

 
At 6/12/2007, Blogger evee said...

ναι αυτό με το βορρά είναι γνωστό :)

μας το είχαν πει στο πρώτο έτος, να και κάτι άκρως πρακτικό

thankx όμως

φαντάζομαι ότι θα παίζουν και άλλα τέτοια απλά κολπάκια. Ανυπομονώ να τα μάθω.

 
At 6/12/2007, Blogger civil said...

που να βρεις και υψόμετρο με αλφαδολάστιχο! αντε και σ'ανώτερα!

 
At 6/12/2007, Blogger evee said...

ναι, ναι, μου το περιέγραψαν και αυτό!

τι θεικό! συγκοινωνούντα δοχεία!! τι τέλεια!!

 
At 6/12/2007, Blogger Thanos said...

"μας το είχαν πει στο πρώτο έτος"!
Σε ποιό μάθημα άραγε?

 
At 6/12/2007, Blogger Thanos said...

This comment has been removed by the author.

 
At 6/12/2007, Blogger Thanos said...

This comment has been removed by the author.

 
At 6/13/2007, Blogger Lucretius said...

Συγχαρητήρια και για την δουλειά (με το καλό και σε άλλες επιτυχίες) και για το...πυθαγόρειο! Το χρησιμοποιούμε και στις ανασκαφές για να χαράξουμε τομές

 
At 6/13/2007, Blogger evee said...

στα πρώτα μαθήματα σύνθεσης, στο ομώνυμο μάθημα, η Φωτίου μας έλεγε ότι πρέπει να λαμβάνουμε πάντα υπ'όψην τον προσανατολισμό και επειδή πολλοί μπερδευόντουσαν να σκέφτονται την πορεία του ήλιου (!) μας είπε χοντρικά ότι είναι πάντα προς την πλευρά που πέφτουν οι σκιές. Για σχετική ακρίβεια πρέπει να σκεφτόμαστε και τι ώρα είναι :Ρ

αυτό δεν εννοείς?

 
At 6/13/2007, Blogger Muse said...

Η στιγμή που βρίσκεσαι εκεί, στο χώμα real time και σχεδιάζεις real size... μεγάλη υπόθεση. Και εις ανώτερα evee! :)
Btw, δεν είναι ξεφτίλα 5 και 6 και 7 χρόνια στο Πολυτεχνείο να μην σε έχουν πάει σε γιαπί ούτε μία φορά??? Δεν ξέρω για σας ρε παιδιά αλλά εγώ [με τη σχολή] κατάφερα να πάω σε γιαπί μία φορά σκαστή με τη Δομική Μηχανική και δεν ήταν καν για το έτος μας. :(
Πάλι καλά που ήταν κάτι ειδικά οικοδομικής και οι αποκαταστάσεις και πιάναμε στα χέρια μας αλφαδολάστιχο...

 
At 6/13/2007, Blogger Muse said...

Btw μου έχει συμβεί να μιλάω σε μηχανικό [που χτίζει, και χτίζει πολύ] με τον οποίο συνεργαζόμασταν και να του λέω ότι καλό είναι π.χ. από το νότο να έχουμε προβόλους για σκίαση και από τη δύση κατακόρυφες περσίδες κλπ και να με κοιτάει καλά καλά και να μου λέει "ααα, από εκεί βγαίνει ο ήλιος?"
Μα ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ να σχεδιάζεις στην Ελλάδα και να μην ξέρεις από που σου ξημερώνει? Γι' αυτό φτάσαμε εκεί που φτάσαμε κι ανάβουν τα ερ-κοντίσον απ' τον Απρίλη. Τέσπα, σόρυ για τη γκρίνια, απλά τα'πα και ησύχασα. :)

 
At 6/13/2007, Blogger evee said...

@ muse no1: ενώ ξέρεις πόσο λατρεύω τη θεωρία, δεν μπορώ να πω. Είναι πραγματικά ηλίθιο να τα μην μας έχουν πάει Μ Ι Α επίσκεψη σε κάτι(anything) που να χτίζεται.

@muse no2: πες τα να ησυχάσεις :) Δες και το upcoming post και τλμ. ;)

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home