Tuesday, February 03, 2009

Τα έπιπλα (part 2)

-συνέχεια από εδώ-

3. Σχέση ποιότητας/κόστους


Η Μ. από το γραφείο μένει με το φίλο της πολλά χρόνια τώρα. Χύμα τύπος και χαλαρή, σκέφτεται τελευταία να πάρει κανένα έπιπλο. Μέχρι τώρα βολεύονταν με τα παλιά έπιπλα της οικογένειας του φίλου. Αναρωτιέται αν αξίζει να πάρει κανείς «καλά» (ακριβά) έπιπλα δεδομένου του ότι αν/όταν κάνεις παιδιά μάλλον θα γίνουν χάλια. Για απόδειξη μου λέει πως η φίλη της η τάδε, με δυο μικρά, της είπε «ευτυχώς που δεν πήρα ακριβά πράγματα, τα έχουν χτυπήσει, βάψει, λερώσει δεκάδες φορές». Με ρώτησε τη γνώμη μου γνωρίζοντας ότι βρίσκομαι σε παρόμοια (αγοραστική) φάση. Μάλιστα. Λοιπόν, γνώμη μου είναι ότι αν έχεις τα λεφτά ναι, να πάρεις «καλά» (που συνήθως μεταφράζεται σε "ακριβά") έπιπλα, αν αυτά σου αρέσουν. Η ομορφιά και η ποιότητα είναι απολαύσεις στη ζωή και κατά τη γνώμη μου είναι χαζό να αρχίσεις να τις χαίρεσαι μετά τα 50 σου αν μπορείς να το κάνεις νωρίτερα. Φυσικά να μην κάτσεις να σκάσεις αν τα έπιπλα γρατσουνιστούν, λερωθούν ή whatever. Εξίσου φυσικά, όταν πολλαπλασιασθείς μην προσφέρεις μαρκαδόρους στα πιτσιρίκια και τους θέσεις ρητά ότι μπορούν να «εκφραστούν» όπου θέλουν. Σοφό θα ήταν όμως να επιλέξεις υλικά που ή να καθαρίζονται επί τόπου ή να βγαίνουν και να πλένονται. Και στο φινάλε, εμένα δεν μου αρέσει ένα σπίτι που είναι άψυχο, λες και έχει βγει από κατάλογο περιοδικού. «Mη και παρατήσεις το ποτήρι σε λάθος θέση- θα χαλάσει το ντεκόρ!» και τα τοιαύτα. Ας είναι και κάτι χτυπημένο, δεν θα πανηγυρίζω, αλλά δεν θα το φέρω βαρέως κιόλας. Στο κάτω κάτω, πήγαινέ το για ένα service αν γίνει κουδουνίστρα ή πάρτο σαν αφορμή για να πάρεις κάτι κανούργιο και δώρισε το παλιό κάπου που το χρειάζονται περισσότερο. Αν δεν μπορείς να πάρεις κάτι που σου αρέσει διότι είναι ακριβό, και χρειάζεσαι χωρίς καθυστέρηση ένα έπιπλο για την τάδε ανάγκη σου, είναι καλύτερο να πάρεις κάτι εξευτελιστικά φτηνό προκειμένου να μαζέψεις τα χρήματα και να πάρεις το συντομότερο αυτό που πραγματικά θέλεις. Αν δεν είναι στις άμεσες ανάγκες σου, άστο, μην πάρεις τίποτα. Less is more άλλωστε.

4. Ειλικρίνεια


Η «εκδημοκράτιση» του design τα τελευταία χρόνια, οφείλεται σε 3 παράγοντες: στην χρήση του σε popular media όπως η tv, στο ΙΚΕΑ και τα παρόμοιας φιλοσοφίας καταστήματα και στην είσοδο στην αγορά των επιπλοποιών ανθρώπων νεώτερης γενιάς που αποφάσισαν να μην κάνουν όπως οι γονείς τους «έπιπλα για μια ζωή». Αποτέλεσμα? Τα περισσότερα ξύλινα έπιπλα με «σύγχρονη γραμμή», δεν είναι από συμπαγές ξύλο αλλά από ένα σκελετό, mdf και καπλαμά δρυός/καρυδιάς/wenge κλπ. Καμπλαμάς για όσους δεν ξέρουν είναι ένα λεπτό φυλλαράκι ξύλου (2-3 χιλιοστά ας πούμε) που κολιέται πάνω στο mdf για να του δώσει μια πιο κυριλέ ξύλινη επιφάνεια. Αντί για mdf παντού πολλές φορές χρησιμοποιούνται και άλλα κόλπα για να «γεμίσει» το εσωτερικό του επίπλου, όπως η χαρτοκυψέλη, ξυλοπολτός(αν θυμάμαι καλά) και άλλα. Θα τα ανακαλύψετε αν χρειαστεί να κόψετε ένα έπιπλο ΙΚΕΑ πχ. Σε αυτά τα έπιπλα, αν πέσει ένα μαχαίρι και τα χαράξει θα δείτε το εσωτερικό τους. Πράγμα που δεν συμβαίνει στο κανονικό ξύλο. Ομοίως αν δεν είναι από κανονικό μέταλλο αλλά έχουν μόνο μια μεταλλική μπογιά, ένα τυχαίο ξύσιμο και φαίνεται από κάτω η μαύρη επιφάνεια του background.
Κοιινώς όλα αυτά, όπως κάθε υλικό που δεν είναι απολύτως pure, γερνάνε πιο άσχημα. Τέλος πάντων, το νόημα είναι ένα: έχω βαρεθεί το γεγονός ότι στο 95% των καταστημάτων να βλέπω έπιπλα που δεν είναι από καθαρά,«ειλικρινή» υλικά. Και να ρωτάω και να μου λένε ότι είναι από «ξύλο». Καρυδιά π.χ. / Όχι συμπαγές ξύλο υποθέτω ε? / Εε, όχι.

Ναι, ένας purism με βάρεσε κατά κέφαλα αλλά ενώ δέχομαι τέτοιες ανειλικρινείς μεθόδους κατασκευής σε καταστήματα με τιμές και ύφος ΙΚΕΑ, το θεωρώ κοροϊδευτικό να χρησιμοποιούν τα ίδια φτηνά υλικά και μεθόδους κατασκευής το 90% των λοιπών καταστημάτων. Και το εξοργιστικό είναι ότι χρησιμοποιούν τις ευτελείς αυτές μεθόδους κατασκευής επίπλων, ποντάροντας στο ότι «έτσι φτιάχνονται τα μοντέρνα έπιπλα». Και όπου μοντέρνο διάβαζε minimal. Τα “μοντέρνα έπιπλα” όμως δεν φτιάχνονται μόνο έτσι, αλλά άντε βρες εσύ ένα μονοκόμματο ξύλο 1.20χ2.00 και μετά κοστολόγησέ το. Θα βγουν πανάκριβα. Τέτοιου τύπου design, ακριβώς για τον λόγο που προανέφερα, ποτέ δεν ήταν οικονομικό, οπότε, λαμβάνοντας υπόψην μου το 3 από πάνω, θεωρώ ότι το δίλημμα στην ουσία είναι ΙΚΕΑ vs ακριβά αλλά διαφορετικής ποιότητας έπιπλα.

Το ενδιαφέρον είναι δε, ότι ούτε τα πρώτα ούτε τα δεύτερα έχουν πρόβλημα πωλήσεων. Εκείνοι που έχουν, από ότι κατάλαβα τον τελευταίο μήνα που γυρίζω από εδώ κια από εκεί είναι αυτοί οι «ενδιάμεσοι». Γιατί με την οικονομική κρίση τριγύρω, το σκέφτεσαι διπλά τι αγοράζεις και πόσα δίνεις για αυτό.

Labels: ,

|

18 Comments:

At 2/13/2009, Anonymous PaCh said...

Από το 1ο και από το 2ο ποστ συμπεραίνω πως δε έχετε ξαναντιμετωπίσει το αντικείμενο της "επίπλωσης".
Αν και ομολογουμένως κατέχετε το αντικείμενο της αρχιτεκτονικής.

Το ντιζάιν ήταν πάντα δημοκρατικό και είναι όρος που γεννήθηκε μαζί με το μοντέρνο! Δε νομίζω ότι στην αυλή των Λουδοβίκων θεωρούσαν ότι έπρατταν ντιζάιν όταν εφευρήσκαν νέους τύπους επίπλων, αλλά μάλλον τέχνη

Και η αλήθεια είναι ότι "έτσι φτιάχνονται τα μοντέρνα έπιπλα"!Τα υποπροϊοντα ξύλου δεν είναι ο σατανάς!Αλλά συνάδουν με το μοντέρνο τρόπο ζωής όπου η ανανέωση είναι επιτακτική! Έχουμε στηρίξει όλη μας την οικονομία ως παγκόσμια (δυτική μήπως;) κοινωνία στο γεγονός ότι τα έπιπλα και όλα τα αντικείμενα δεν θα διαρκούν πλέον για μια ζωή.

Επιπλέον το ύφος και το στυλ είναι ένα μέσο επικοινωνίας για να ορίσουν ένα στόχο μελετητής και χρήστης και να διαλέξουν από πληθώρα αντικειμένων και λύσεων. Εχει σχέση περισσότερο με τον όρο "μαρεσει/δε μαρέσει" και λιγότερο με την αντικειμενική άποψη για το ντιζάιν και την εργονομία

Με συγχωρείτε που σας πηγαίνω πίσω και επικροτώ τη συμβουλή που δώσατε στη φίλη σας για την αγορά αντικειμένων τέχνης(βλ επόμενη αναρτηση), αλλά με στεναχωρεί έντονα που μία νεαρή "ειδικός" αναπαράγει απόψεις της πολυαγαπημένης και συμπαθέστατης μεσήλικης θείας μου!

Περίμενα από ένα "ειδικό" - λόγω σπουδών και αξιοσημείωτης άποψης εδώ και χρόνια - να προτάσει έννοιες που δε χρησιμοποιεί ένας απλός "επιπλωτής" στη διακόσμηση ενός χώρου, όπως:
το κτιριολογικό πρόγραμμα, το οργανογραμμα κυκλοφορίας, το προϋπολογισμό, την εννοιολογική συνέπεια, την λειτουργικότητα, την ευελικτη οργάνωση του χώρου, τον αισθητικό στόχο της σύνθεσης κα
(Η αν προτιμάτε νεοελληνικούς όρους όπως: budget, concept κτλ)

Παρακαλώ μη νιώσετε ότι σας επιτίθεμαι. Νιώθω ότι στέκομαι σε ένα άλλο σημείο παρατήρησης και οφείλω να καταθέσω την άποψή μου. Επιπλέον μπείτε στη θέση μου και φανταστείτε τι ακούω κάθε μέρα ως επαγγελματίας διακοσμητής και θα κατανοήσετε το σθένος της αντιδρασής μου σε δύο απλά ποστ

Ευχαριστώ

 
At 2/13/2009, Blogger evee said...

αγαπητέ PaCh

-Σημείωση1: ακολουθώντας σας υιοθετώ τον πληθυντικό-
-Σημείωση2: προσοχή, ακολουθεί σεντόνι-

Αντίθετα με το συμπέρασμα που βγάζετε, το αντικείμενο της επίπλωσης το έχω ξαναντιμετωπίσει. Γνωρίζετε ότι κάθε χώρος και κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικές ανάγκες. Οι δικές μου ανάγκες και δυνατότητες 5 χρόνια πριν δεν συμπίπτουν πάντα με τις ανάγκες και τις δυνατότητές μου σήμερα. Στα περισσότερα ναι, μα σε κάποια όχι.

Ματαίως όμως υπερασπίζεστε με πάθος τα υποπροϊοντα ξύλου. Δεν επιτίθεμαι σε αυτά μα στην απανταχού -υπερτιμολογημένη- παρουσία τους. Τα αγαπώ, τα έχω χρησιμοποιήσει και τα έχω προτείνει πολλές φορές. Τι λέω? Τα έχω και στο σπίτι μου χωρίς αυτό να αντιτίθεται στο ότι σκοπεύω να αγοράσω και μερικά κομμάτια που μετά πάθους επιθυμώ να είναι από μασίφ, pure, συμπαγή ξυλεία. Σημειώστε εδώ παρακαλώ ότι δεν αναφέρομαι μόνο στην "ειλικρίνεια" (μπάζει νερό ο όρος εξού και τα "..") του ξύλου, μα και του μετάλλου και άλλων υλικών.

Δεν συμμερίζομαι ούτε διαφωνώ με την άποψη ότι "όλα τα αντικείμενα δεν θα διαρκούν πλέον για μια ζωή". Τα προσωπικά μου γούστα υπάρχουν, διαφαίνονται ίσως, αλλά δεν είναι αυτό που θέλω να προβάλω με το post προς συζήτηση εδώ. Aυτό που θέλω να προβάλω είναι η πανταχού παρούσα ευτέλεια και όχι αν θα κρατήσει κανείς, ένα αντικείμενο στο σπίτι του μέχρι να τον θάψουνε ή θα το αλλάζει κάθε που θα μπαίνει η άνοιξη. Ας υποθέσουμε π.χ. ότι εγώ έχω την άνεση -και επιθυμώ- να ανανεώνω την επίπλωσή στο χώρο μου κάθε 3 χρόνια. Θέλω όμως αντικείμενα που όταν είναι ξύλο να είναι ξύλο και όταν είναι μέταλλο, να είναι και να φαίνεται μέταλλο. Κάτι τέτοιο λέω: Θα μου βγει ο πάτος να βρω τέτοιας ποιότητας έπιπλα. Τα περί «αλλαγής» είναι ένα ζήτημα για κουβέντα σε άλλο post ίσως.

Όσο για τη δημοκρατικότητα,επιτρέψτε μου να διαφωνήσω. Το design δεν ήταν πάντα "δημοκρατικό". Και με τη λέξη "design" δεν μιλάω για τότε που εφευρέθηκε ο όρος, ούτε για την λεξικολογική ερμηνία του όρου, οτιδήποτε δηλαδή προκύπτει από μια διαδικασία σχεδιασμού. Μιλάω για το δεύτερο, εμποτισμένο με μια ηθελημένη προσπάθεια να επιτευχθεί κάτι παραπάνω από την στοιχειώδη χρηστική κάλυψη μιας ανάγκης. Συμφωνώ όμως μαζί σας, ότι ο σχεδιασμός, οιουδήποτε τύπου, καταλήγει τελικά στο «μου αρέσει/δεν μου αρέσει». Σαν «ειδικός» θα γνωρίζετε και εσείς πως έχουν γραφτεί άπειρες σελίδες στην ιστορία της τέχνης και της αρχιτεκτονικής με θεωρίες που υποστηρίζουν γιατί τα έπιπλα πρέπει να είναι «έτσι» και «ΜΟΝΟ έτσι», ή «αλλιώς» και «ΜΟΝΟ αλλιώς». Στην ουσία το σύστημα κρίσης στο οποίο καταλήγουμε, έχει να κάνει άμεσα με το «τι μας αρέσει».

Χάρηκα που σκαλώσατε στο "έτσι φτιάχνονται τα μοντέρνα έπιπλα". Ήταν μια ατάκα οφθαλμοφανώς απλοϊκή για να πετάξω το αγαπημένο μου παράδειγμα στο ζήτημα «ευτέλεια και design». Και να πω έτσι γιατί δεν χωνεύω τα περισσότερα σύγχρονα έπιπλα που υιοθετώντας τις ευκολίες των σύγχρονων μεθόδων κατασκευής, χρησιμοποιούν μόνο ότι ευτελέστερο σε υλικό για να παράγουν εικόνες προς κατανάλωση φιλοδοξώντας να αφήσουν ιστορία με την «εικόνα» τους. Όχι με την καρέκλα ή το τραπέζι, αλλά με «την εικόνα της καρέκλας» ή του τραπεζιού. Το μοντέρνο κίνημα ας πούμε, με τις εμβληματικές για το σύγχρονο design εικόνες (chaise longue Le Corbusier, Barcelona chair του Mies Van Der Rohe, Eames κλπ) ήταν στην εποχή του καινοτομικό, μα δεν χρησιμοποιούσε μόνο ευτελή υλικά. Το ανάποδο θα έλεγα. Η οικονομία, ο μινιμαλισμός στις γραμμές, ήταν αντίθετος με την οικονομία και το μινιμαλισμό στην προσφερόμενη κατασκευαστική ποιότητα. Εξού και το κόστος τους, εξού και η χαμηλή δημοκρατικότητα.

 
At 2/16/2009, Anonymous Anonymous said...

Tha hthela na anaferthw se ena shmeio pou anaferei o sympathestatos kallitexnhs/diakosmiths. To parathetw aytousio:

Και η αλήθεια είναι ότι "έτσι φτιάχνονται τα μοντέρνα έπιπλα"!Τα υποπροϊοντα ξύλου δεν είναι ο σατανάς!Αλλά συνάδουν με το μοντέρνο τρόπο ζωής όπου η ανανέωση είναι επιτακτική! Έχουμε στηρίξει όλη μας την οικονομία ως παγκόσμια (δυτική μήπως;) κοινωνία στο γεγονός ότι τα έπιπλα και όλα τα αντικείμενα δεν θα διαρκούν πλέον για μια ζωή.

Thelete na mou peite kyrie diakosmhta pws ena ksylino trapezi (ksylino apo ksylo oxi apo rokanidia kai aera) den tha diarkesei mia zwh? Ma tha diarkesei. Kai to plhrwnw oso tha plhrwna deka (10) trapezakia IKEA. To thema ths dytikhs oikonomias ara den mpaine edw. Nai mporei na mpainei ston mistho sas. Giati den tha sas symbouleytw deka fores gia na parw trapezi kai karekles kai oti allo alla mia.
Episis den katalabainw aythn thn anagkh gia epitaktikh ananewsh. Epitaktikh gia perisoteres theseis ergasias isws, alla epitaktikh gia emena oxi. Otan thellw ena trapezi thellw ena trapezi. To rokanidiasto prama pou bathoulwnei otan akoumpaw to tasaki epanw den einai trapezi. Den thellw epipla pou na symperiferontai san sklhra maksilaria, pou na kseftizoun otan ta katharizw me xarti, thelw kati pou tha kanei thn douleia tou kai deytereyontws na mou aresei na to blepw. Gia thn armonikh syllogh epiplwn pou tha ypakououn ola sto deytero krhtirio xreiazeste eseis. Gia to deytero omws.
Akoma kai etsi opws ta lete na htan omws, epitaktikh anagkh gia ananewsh yparxei otan to apofasizw egw. Oxi otan to apofasizei to epiplo pou espase.

Den tha mpw ston kopo na anaferthw sta elitistika xarakthristika pou sas diakatexoun apenanti se megalyterous se hlikia. Ontws aytoi den prepei na exoun apopsh to mati tous exei mhnei se proistorikes katastaseis kai den kseroun. (anamashmeno logidrio oswn asxolountai me otidipote exei na kanei me thn texnh, alla pou pote pros theou den exei na kanei me ton ghraio kathigith tous pou tous ekane "anthrwpous", oxi aytos einai Theos). Pante koitakste thn hlika aytwn pou sxediasan ta epipla pou latreyete kai meta miliste gia Theies.

(telika mallon anaferthika kai se ayto)

Dimitris
(Geologos, fwtografos, katanalwths alla ouxi diakosmitis)

 
At 2/18/2009, Anonymous PaCh said...

Τι είναι αυτή η μανία των αρχιτεκτόνων με την Μπαρτσελόνα;
Για ποιόν είναι απόλυτη εικόνα ντιζάιν εκτός από τους ίδιους που τη χρησιμοποιούν ως το απόλυτο πασπαρτού για κάθε χώρο;
Δε τη βρίσκετε εξαιρετικά άβολη για τη σωματική διάπλαση του σύγχρονου ανθρώπου;
Τα βιώματα και οι απόψεις μας καθορίζουν και τις αντιδράσεις μας

Παρακαλώ δεχθείτε τη συγγνώμη μου διότι νομίζω ότι προέτρεξα σε συμπεράσματα.
Σκοπός του σχολιού μου είναι να τονίσω την αξία της μελέτης πριν την οποιαδήποτε κίνηση δημιουργίας ενός χώρου

Ολα τα άλλα: μόδες,ντιζαινιές και ειλικρίνειες ή θεατρικότητες, έρχονται σε δεύτερη μοίρα, όταν έχει επιτευχθεί μια αισθητική σύνθεση με ευελεξία,οικονομία και οικολογία για να αγκαλιάσει τα όνειρα και την καθημερινότητα μιας οικογένειας

Προτιμώ τον όρο μηχανικός διακοσμήτης παρακαλώ
Δεν είναι ελεύθερος ο διακοσμητής/αρχιτέκτονας εσωτερικού χώρου/designer να δημιουργεί και να εκφράζεται σαν ένα καλλιτέχνη
Μελετά και προτείνει βάσει στόχων και δεδομένων

Ευχαριστώ για το πολύτιμο διάλογο

 
At 2/19/2009, Blogger evee said...

Και αναρωτιόμουν πότε θα άρχιζε το μαλλιοτράβηγμα αρχιτεκτόνων-διακοσμητών... Δεχόμαστε στοιχήματα.

Τι νόημα έχει τώρα να απαντήσω στο "Προτιμώ τον όρο μηχανικός διακοσμήτης παρακαλώ". Καλωσόρισες στον παράδεισο του "ότι δηλώσεις είσαι"? Παρακαλώ τι προσπαθείτε να πείτε με τον όρο? Είσαστε μέλος ΤΕΕ?

Πριν απαντήσετε να θυμήσω ότι όλοι οι αρχιτέκτονες δεν είναι αρχιτέκτονες μηχανικοί (όσοι έρχονται από το εξωτερικό π.χ. κατά 90% σπουδάζουν αρχιτέκτονες, όχι αρχ. μηχανικοί) και ότι πρέπει να υπάρχει ένα χαρτί που να ορίζει τι στο καλό σπούδασε κάποιος. Διαφορετικά, επειδή εγώ θεωρώ τον εαυτό μου τρελό γατόνι στα νομικά, θα υπογράψω ως αρχιτέκτονας-δικηγόρος και παρακαλώ να με εμπιστεφθείτε σε μελλοντική σας ανάγκη για νομικές υπηρεσίες.

 
At 2/19/2009, Blogger diafanos said...

Αντί για αρχιτέκτονας δικηγόρος μήπως να υπάρχει και το μηχανικός νομικός ή ακόμα καλύτερα το μηχανομικός που είναι και συντομότερο;

 
At 2/19/2009, Anonymous PaCh said...

...
Αναυδος και απηυδισμένος

Να ειστε καλά

Ευχαριστώ

 
At 2/22/2009, Anonymous Anonymous said...

Συγνώμη που θα τσιτώσω λίγο ακόμα την ατμόσφαιρα, αλλά
κύριε PaCh
''προτιμώ τον όρο μηχανικός διακοσμήτης''
ο όρος στην Ελλάδα και όπου αλλού εγώ γνωρίζω δεν υπάρχει,
ως προς το ''διακοσμητής μηχανικός'' επιτρέψτε μου να πω ότι γέλασα πολύ, αν δεν είναι κακόγουστο και επί τούτου πείραγμα,
δηλαδή σκεφτείτε ψύχραιμα γιατί το κάνετε αυτό στην ειδικότητα σας, όποιος μηχανικός το διαβάζει το θεωρεί αστείο και αφαιρεί σοβαρότητα από το άτομο σας ειδικότερα.
Μηχανικοί είναι μόνο οι μηχανικοί. Το ΤΕΙ διακοσμητικής για παράδειγμα δε δεν έχει κανένα αναγνωρισμένο δικαίωμα στην Ελλάδα.

Ένας μηχανικός.

 
At 2/23/2009, Blogger the_real_martinos said...

μηχανολόγος γυναικολόγος.
ακούστηκε προχτές.

Όσο για τα 'έπιπλα για μια ζωή', έχω ανάμικτα συναισθήματα. Πριν από ένα μήνα περίπου πέρασα το κατώφλι της Vitra (...ανεπιστρεπτί, απ' ό,τι όλα δείχνουν) και αγόρασα την πρώτη μου αυθεντική καρέκλα Eames "σε προσφορά" 300€, επειδή τους είχε μείνει σε στοκ στην αποθήκη. Είναι μια απλή καρέκλα τραπεζαρίας από λευκό polyester με ξύλινα πόδια. Επαναλαμβάνω, ένα τρακοσάρι σε προσφορά. Μου αρέσει πάρα πολύ, και η ίδια η καρέκλα, και που την έχω, και η υπόσχεση που έδωσα στον εαυτό μου οτι θα πάρω κι άλλες (και ότι θα έρθει μια μέρα που θα ψωνίζω από εκεί χωρίς να με νοιάζει πόσο κάνει) αλλά ώρες ώρες έχω τις αμφιβολίες μου. Σίγουρα είναι ένα κομμάτι κλασικό, που δεν πρόκειται ποτέ να γεράσει (...σαν σχέδιο, τουλάχιστον). Όμως για να συμπληρώσω μια τραπεζαρία με 6 καρέκλες θέλω 1800 - αν βρω και τις υπόλοιπες σε προσφορά; Συν το τραπέζι (που δεν μπορεί πλέον να είναι της πλάκας); Είναι προκλητικό. Άσε που πέρασε πρόσφατα από το σπίτι μια φίλη φρικτά ορθολογίστρια, την είδε, και μετά μου είπε ότι άμα ξηλώσω μια καρέκλα από το γήπεδο και της βάλω από κάτω τέσσερα στραβά παλούκια θα είναι το ίδιο. Το χειρότερο από όλα είναι ότι κατά βάθος είχε δίκιο. (Είναι κνίτισσα, αλλά αυτό δεν έχει σημασία).

Επιπλέον τώρα έχω κακομάθει και τα υποκατάστατα δεν με ικανοποιούν. Βρήκα ένα site που πουλάει μούφες (jmcfurniture.co.uk), αγόρασα από εκεί δύο συρμάτινες με 140 τη μία (στη vitra ήθελαν από 500, συν από 290 το κάθε bikini) και όταν μου ήρθαν είπα καλύτερα να μην τις είχα πάρει. Καμία σχέση. Θέλω να τις πουλήσω (και να αγοράσω 2 σποτάκια της Artemide).

Ανακεφαλαιώνοντας, προσοχή με τα 'έπιπλα για μια ζωή', μπορεί να πέσεις σε λούμπα. Αν ξεκινήσεις ένα σπίτι και το κάνεις όλο ΙΚΕΑ, δεν θα φαίνεται φτηνιάρικο. Υπάρχει παντού το ίδιο στάνταρ. Άμα αρχίσεις όμως να μπλέκεις με τα ακριβά, αρχίζουν διάφορες επιπλοκές. Δύσκολα πλέον μπορείς να κάνεις μίγματα, και το πιθανότερο είναι ότι να επιπλώσεις ολόκληρο σπίτι με τα καλύτερα κομμάτια, οικονομικά δεν σε παίρνει.

 
At 2/23/2009, Anonymous PaCh said...

Κύριοι,

Ισως δεν έχετε προσέξει ότι ένας κύριος παραπάνω χρησιμοποιεί το όρο: καλλιτέχνης διακοσμητής
Επειδή είστε μηχανικοί μάλλον ο όρος αυτός δε σας προβληματίζει αλλά με ακριβώς το ίδιο συλλογισμό κάποιος καλλιτέχνης μπορεί δικαιολογημένα και οργισμένα να αναρωτηθεί:
"Εχετε τελειώσει την Καλών Τεχνών κύριε;;;"

Οπως εξηγώ και παραπάνω πιστεύω ότι η δουλεία του διακοσμητή/διζάινερ/αρχιτέκτονα εσωτερικού χώρου πλησιάζει περισσότερο αυτή του μηχανικού από ότι αυτή του καλλιτέχνη κι αυτό εξαιτίας της διαδικασίας μελέτης που ακολουθεί για να παράγει έργο, αλλά και του τρόπου εκπαίδευσης του

Ποιο είναι το χαρακτηριστικό που εντάσσει στην ίδια ομάδα τον αρχιτέκτονα μηχανικό και πχ το χημικο μηχανικό, αν όχι η μέθοδος που προσεγγίζουν το θέμα προς επίλυση;

Ποια είναι τα επιπλεόν προσόντα που διαχωρίζουν ένα αρχιτέκτονα ντιζάινερ από έναν αρχιτέκτονα μηχανικό, αν όχι οι γνώσεις ανέργεσης και στατικότητας κτιρίων;;

Δεν μπορώ να καταλαβώ πως ένας όρος που φυσικά δεν υφίσταται και χρησιμοποείται ποιητική αδεία μπορεί να προκαλέσει τόσο μένος, παρά μόνο αν υπάρχει ήδη προκατάληψη και μισαλλοδοξία

Υποστηρίζετε θολωμένοι τους "τίτλους ευγενείας" σας και λοξοδρομείτε.
Παραβλέπετε δε ότι ο όρος αρχιτέκτονας μηχανικός τίθεται σε αμφισβήτηση από άλλες επαγγελματικές ομάδες με τις οποίες συνυπάρχετε στο επαγγελματικό σας επιμελητήριο

Με ένα ανοιχτό πνεύμα κάθε ντιζάινερ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μηχανικός! Συγκεκριμένα ως μηχανικός της τέχνης την οποία και χρησιμοποιεί
με θετικό τρόπο για να προσφέρει σε μία μοντέρνα τεχνοκρατική κοινωνία

Το γεγονός ότι υπάρχουν νέοι άνθρωποι που εισάγονται με πανελλαδικές εξετάσεις σε ανώτατες δημόσιες σχολές και μετά από τέσσερα χρόνια σπουδών δεν έχουν κανένα αναγνωρισμένο δικαίωμα θα έπερεπε να σας προβληματίσει έντονα.
Δεν αποτελεί απόδειξη επιχειρήματος, αλλά καθημερινό πρόβλημα για μια ολόκληρη επαγγελματική ομάδα που παραμένει απροστάτευτη σε μία χώρα όπου "ότι δηλώσεις είσαι"

Να σημειώσω εδώ ότι εκπροσωπώ μόνο των ευατό μου και κανέναν άλλον. Δεν είμαι εκπρόσωπος των διακοσμητών για να "μαλλιοτραβιέμαι" με εκπροσώπους άλλων επαγγελματικών ομάδων.
Βρίσκω τέτοιες διαμάχες ανούσιες και ανόητες

Τέλος θα σας παρακαλέσω τον διαχωρισμό μεταξύ μηχανικού και διακοσμητή που έντονα υποστηρίζετε παρακαλώ να τον ανακαλέσετε στη μνήμη σας και την επόμενη φορά που θα αναλάβετε ή θα αναθέσετε μια μελέτη χωροθέτησης καί αισθητικής σύνθεσης ενός εσωτερικού χώρου

Take Care

 
At 2/23/2009, Blogger evee said...

Προσπερνώ τα ειρωνικά σχόλια αφού δεν έχουν να μου πουν κάτι και πάω σε 2 θέματα ουσίας:

1. Για τα επαγγελματικά σας δικαιώματα το μόνο που έχω να πω είναι ότι τα επαγγελματικά δικαιώματα διεκδικώνται από ένα αρμόδιο όργανο που στελεχώνεται από ανθρώπους με θέληση να τα κυνηγήσουν. Έχετε δίκιο πως αφού υπάρχει κρατική σχολή αντίστοιχη είναι λογικό να απαιτείται κάποιου τύπου «αναγνώριση». Θυμηθείτε φυσικά πως αντίστοιχα προβλήματα έχουν και άλλες επαγγελματικές ομάδες, όπως π.χ. οι ψυχολόγοι που διαθέτουν πέραν του ενός συλλόγων και αδυνατούν επίσης να ορίσουν τα όριά τους.

2. Κοιτάξτε κύριε, μπορεί για εσάς ο όρος μηχανικός να μην είναι κατανοητός και να συγχέεται με το «όποιος διεξάγει μια μελέτη πριν κάνει κάτι». Το Μητρώο Μελετητών αναγνωρίζει ως μελετητές και άλλους επαγγελματίες πλην των μηχανικών. Τους οικονομολόγους ας πούμε, για τις οικονομικές τους μελέτες. Και όχι μόνο. Και τους γεωλόγους αν θυμάμαι καλά. Ο όρος μηχανικός συνδέεται με μια επιστημονική διαδικασία προκειμένου να καταλήξει κανείς κάπου, σε ένα συμπέρασμα. Όσο μπορούμε να μιλήσουμε σήμερα για μια «απόλυτη επιστημονική αλήθεια» τόσο μπορούμε να πούμε και για «ένα και μοναδικό σωστό επιστημονικό τρόπο για να γίνονται τα πράγματα». Όσο πιο συγκεκριμμένο το αντικείμενο μελέτης τόσο πιο απόλυτος μπορεί να γίνει κάποιος. Ο μαέστρος της ορχήστρας των μηχανικών, αυτός που γνωρίζει λίγο από όλα, τόσο που να μπορεί να ξέρει τι μπορεί να ζητήσει και πως δουλεύουν όλοι οι συνάδελφοί του, υπεύθυνος για το big picture, το σύνολο δηλαδή και δημιουργός του όποιου οράματος, είναι ο αρχιτέκτονας. Τους τελευταίους μήνες είμαι αρμόδια για το γραφείο με το οποίο συνεργάζομαι για το masterplan ενός πολύ μεγάλου υπαίθριου χώρου της Αθήνας. Οι συνεργάτερς μηχανικοί, με πολλά χρόνια εμπειρίας στην πλάτη τους σέβονται την ενορχηστρωτική δουλειά των αρχιτεκτόνων, το όραμά τους και τη μηχανική τους οξύνοια. Φυσικά δεν είναι όλοι ίδιοι αλλά αυτό συμβαίνει παντού. Και εγώ την ίδια γνώμη με εσάς είχα ως φοιτήτρια, ότι κάποιοι άλλοι φταίνε πάντα δηλαδή, αλλά τα χρόνια που δουλεύω άλλαξα γνώμη εντελώς. Αν κάποιοι μελετητές έχει τύχει να πέσουν σε συναδέλφους μου φρου-φρου κια αρώματα ή απλώς είναι κακορίζικοι αυτό δεν με αφορά. Περαστικά τους.

Αυτό που ίσως σας φανεί ενδιαφέρον είναι ότι αυτές τις απόψεις τις συμμερίζονται –και μάλιστα πιο φανατικά από εμένα μερικές φορές- στενοί μου φίλοι που μετά την αποφοίτησή τους από τη διακοσμητική, συνέχισαν τις σπουδές τους στην Αρχιτεκτονική. Ξεκίνησαν για να έχουν περισσότερο κύρος στη δουλειά τους και κατέληξαν να προδίδουν την άγνοιά τους απορώντας που δεν είχαν καταλάβει τις θεμελιώδεις διαφορές ανάμεσα σε Αρχιτεκτονική και διακοσμητική. Και όχι όταν χτίζαμε με τα χεράκια μας ξύλινες γέφυρες στο αίθριο του κτιρίου Αβέρωφ. Αλήθεια, εσείς το σκέφτεστε να δώσετε εξετάσεις? You’ll see 4 yourself what it’s all about.

Την προσωπική μου άποψη για τη διακοσμητική δεν είναι αυτή που θα θέλατε. Πιστεύω, όπως και πολλοί συνάδελφοί μου, ότι λίγο πολύ δεν υφίσταται σοβαρά ως δουλειά. Υφίσταται μόνο στα πλαίσια του ότι κάποιοι δεν έχουν χρόνο να ψάξουν να βρουν πως θέλουν να είναι ο χώρος που ζούνε, αν είναι καταστηματάρχες και φτιάχνουν νέο μαγαζί δεν έχουν την παιδεία να πάρουν αρχιτέκτονα για μια σοβαρή εταιρική ταυτότητα οπότε υπό αυτό το πρίσμα καλά κάνουν και υπάρχουν όλοι. Η άλλη περίπτωση είναι η απόγνωση: σε ένα χώρο με ελάχιστες αρχιτεκτονικές ποιότητες πολλοί (αχ η έλλειψη παιδείας!) πιστεύουν πως η λύση είναι μια σκηνογραφική αντιμετώπιση. Τέλος πάντων.

Για την αρχιτεκτονική ο χώρος είναι ένας. Δεν υπάρχει αρμόδιος «αρχιτεκτονικής εξωτερικού χώρου» και «αρχιτεκτονικής εσωτερικών χώρων». Όπως και δεν υπάρχει «αρχιτεκτονική πίσω χώρων», «αρχιτεκτονική μπροστά και δεξιά χώρων», «αρχιτεκτονική νότιων χώρων», «αρχιτεκτονική καθιστικών/λουτρών/κουζινοτραπεζαρίας/γραφείου/επίπλων».
Η Αρχιτεκτονική είναι Μια.

- Τζιχάντ το κάναμε. Αλλά μερικές φορές δεν αντέχεις άλλο αφρό.-

 
At 2/24/2009, Anonymous Anonymous said...

Έλεγα πως δε θα ξανακάνω post αλλά με "δύο μαχαιριές με σκότωσες".

"Ο μαέστρος της ορχήστρας των μηχανικών, αυτός που γνωρίζει λίγο από όλα, τόσο που να μπορεί να ξέρει τι μπορεί να ζητήσει και πως δουλεύουν όλοι οι συνάδελφοί του, υπεύθυνος για το big picture, το σύνολο δηλαδή και δημιουργός του όποιου οράματος, είναι ο αρχιτέκτονας."

--- http://www.youtube.com/watch?v=2KGN-YwDg0o.
--- http://en.wikipedia.org/wiki/Symphony_No._9_(Beethoven)#Premiere


"Η Αρχιτεκτονική είναι Μία."

Αυτό είναι σωστό, γενικά.

Αλλά όταν βλέπω capitalised nouns σε διαλόγους αισθάνομαι πως ο γράφων είτε έχει πάρει πολύ στα σοβαρά τη ζωή είτε έχει πάρει πολύ στα σοβαρά τον εαυτό του.
Καμιά φορά συμβαίνουν και τα δύο.

Oύτε αυτό είναι λάθος, γενικά.
Αλλά φαίνεται λάθος τις περισσότερες φορές και σε κάποιες περιπτώσεις καταντάει γελοίο.

No offence, εσύ μπορεί να είσαι τόσο καλή που να έχεις κατακτήσει το δικαίωμα να μιλάς έτσι.
Αλλά μπορεί και ο κ.Διακοσμητής από πάνω να έχει ανάλογη πορεία - αναλογίσου το λίγο αυτό.

 
At 2/24/2009, Blogger evee said...

No offense taken.

H δουλειά που περιγράφω δεν είναι δικής μου εμπνεύσεως, είναι η δουλειά του αρχιτέκτονα. Και δεν είναι τόσο καλή όσο ακούγεται αφού λόγω γενικότητας και ελλιπούς γνώσης σε ένα συγκεκριμμένο τομέα πολλές φορές είναι εξαιρετικά δύσκολο να μην πάρεις λάθος αποφάσεις. Εξού και οι γνωστοί αρχιτέκτονες γίνονται γνωστοί μετά τα 50. Η εμπειρία τότε φαίνεται γαρ. Το σχόλιό σου είναι αποδεικτικό του ότι ελάχιστοι έχουν ιδέα τι κάνουμε.

Όσο για τον τόνο, απαντάω στον τόνο του κυρίου που σχολιάζει. Δεν βλέπω να σε απασχολεί ο τόνος του σχολίου του.

Βλέπω με ενδιαφέρον όμως ότι ενοχλεί να υπερασπίζεται κάποιος σκληρά(και πολλές φορές και ειρωνικά, ναι-ναι) τη γνώμη του, πλην όμως επώνυμα . Μπορεί να διαφωνώ με τον PaCh αλλά το site του δηλώνει μια ταυτότητα.

Εσύ ποιός να είσαι αλήθεια?

 
At 2/26/2009, Anonymous Anonymous said...

ΟFFTOPIC - Εμβόλιμο comment.

H δουλειά που περιγράφω δεν είναι δικής μου εμπνεύσεως, είναι η δουλειά του αρχιτέκτονα.

Όχι, είναι η δική σου ερμηνεία για τη δουλειά του αρχιτέκτονα.
Δεν είναι ότι είναι άσχετη με την πραγματικότητα εντούτοις παραμένει η οπτική ενός ανθρώπου.
Εσύ μπορεί να το έχεις πάντα στο μυαλό σου αυτό αλλά είναι χρήσιμο να το θυμίζεις και στους ανθρώπους που διαβάζουν, ίσως για πρώτη φορά.

Και δεν είναι τόσο καλή όσο ακούγεται αφού λόγω γενικότητας και ελλιπούς γνώσης σε ένα συγκεκριμμένο τομέα πολλές φορές είναι εξαιρετικά δύσκολο να μην πάρεις λάθος αποφάσεις.

Αυτό το επισημαίνεις τώρα, για πρώτη φορά σε αυτή τη συζήτηση.
Εκτός αν κάτι μου διέφυγε ανάμεσα στα απανωτά σεντόνια του ενός και του άλλου.

Δηλώνει ταυτότητα ένα site under construction και ένα gmail?
I don't think so.
Εμένα στο search δε μου βγάζει τίποτα.

Γενικά περί ανωνυμίας, στο internet (που είναι μεγάλη συζήτηση, εντελώς εκτός θέματος) αλλά και στην πραγματική ζωή, να σου θυμίσω πως, εκτός του ότι έχεις επιλέξει να εκφράζεσαι μέσω ενός blog, έχεις εμφανιστεί και σε ένα επεισόδιο μίας εκπομπής στην τηλεόραση.

Δεν κάνουμε όμως όλοι τις ίδιες επιλογές στη ζωή μας και πρέπει να σεβόμαστε το δικαίωμα των άλλων στη διαφορετική επιλογή, αν δεν ξεπερνώνται κάποια όρια.
Πάντως, όταν και αν δημιουργήσω blog, θα σ' ενημερώσω, ώστε να έχεις την ευκαιρία να μου ανταποδώσεις την "επίσκεψη". :)

Ειλικρινά, ούτε οι απόψεις μου με ενοχλούν ούτε ο τρόπος έκφρασής τους ούτε και έχω την πρόθεση να μοιράζομαι τις δικές μου μαζί σου επί μονίμου βάσεως.

ps. Αναφορικά με τον σχολιασμό των λεγομένων του κ.Διακοσμητή:
δε διακρίνεις μία -καλοπροαίρετη, δε θα τσακωθούμε κιόλας, όλοι άγνωστοι είμαστε- ειρωνεία στην προσφώνησή μου προς το πρόσωπό του?
Aν τα μεταφέρει κάπου αλλού, τύχει να τα διαβάσω και νιώσω ότι έχω κάτι σχετικό να συνεισφέρω, τότε θα ανοίξω συζήτηση μαζί του.
Τώρα, αν έπραττα διαφορετικά, θα ένιωθα λίγο σαν τον ένα γάιδαρο, στον ξένο αχυρώνα.

 
At 2/26/2009, Blogger evee said...

Ενδιαφέρον, συνεχίζετε ανώνυμα. Άλλες δυο φορές έχει συμβεί αυτό (ανωνυμία, εμπάθεια και επιμονή). Θα αντιδράσω όπως και την προηγούμενη φορά: ο διάλογος θα συνεχιστεί μεταξύ μας όσο προκύψει, μα θα χρειαστεί να αποκαλύψετε την ταυτότητά σας. Έστω και σε εμένα με προσωπικό email. contact breathe δεξιά.

Όσο για τον PaCh προφανώς και δεν δείχνουμε εδώ τον ίδιο βαθμό ταυτότητας. Πράγματι το site του είναι under construction. Μα υποθέτω δεν το έφτιαξε απλά για να σχολιάσει εδώ, άρα κάποια στιγμή θα δούμε περισσότερα για τον ίδιο ή τη δουλειά του. Αka περισσότερη ταυτότητα. Δεν είναι ξεκάθαρη υπογραφή είναι όμως κάτι. Εσείς από την άλλη είσθε "ανώνυμος".

To blog μου αγαπητέ δεν είναι ανώνυμο. Έχω επιλέξει να μην εμφανίζεται το όνομά μου στην πρώτη σελίδα (ή το πρόσωπό μου) για αποφυγή των λοξών του διαδικτύου. Οι τακτικοί αναγνώστες μου γνωρίζουν το όνομά μου αφού το έχω αναφέρει περισσότερες της μιας φοράς, έχω παραπέμψει σε δημοσιεύσεις ή sites που έχουν όχι μόνο το όνομά μου μα και φωτογραφία μου. Ο ξεκούδουνος δεν χρειάζεται να ξέρει τα πάντα. Έχω blog πολλά χρόνια, έχω δει πολλά -σε αυτό το blog και σε άλλα- και αυτή η μέθοδος είναι η καλύτερη κατά τη γνώμη μου. Στο δικό σας blog μπορείτε να κάνετε ότι σας αρέσει.

Στο προκείμενο λοιπόν:

H δουλειά που περιγράφω δεν είναι δικής μου εμπνεύσεως, είναι η δουλειά του αρχιτέκτονα.

Όχι, είναι η δική σου ερμηνεία για τη δουλειά του αρχιτέκτονα.


Πράγματι εγώ τα γράφω άρα τα συμμερίζομαι, μα δεν διεκδικώ δάφνες πρωτοτυπίας. Οι περισσότεροι που έχουν το γνώθι εις εαυτόν αυτό λένε, παραδεχόμενοι προφανώς ότι δεν είναι τόσο majestic όσο ακούγεται. Το δε Αυτό το επισημαίνεις τώρα, για πρώτη φορά σε αυτή τη συζήτηση. περί μειονεκτημάτων της αρχιτεκτονικής τι να πω? Είχατε πάρει χαμπάρι ότι το post προσπαθεί να εξηγήσει τι κάνει ένας αρχιτέκτονας? Γιατί δείχνετε τόσο χολωμένος? Οι περισσότεορι σχολιάζοντας μιλάμε για ότι αναδύεται στη συζήτηση. Αφού το λέτε και μόνος σας, δεν σας αρέσουν τα σεντόνια.

Ο θυμός που διακατέχει το σχόλιό σας, σας κάνει και χάνετε το δίκιο σας στα μάτια ενός τρίτου. Ξέρετε εσείς καλύτερα τι κάνει ένας αρχιτέκτονας? Συνάδελφος να υποθέσω? Αν ναι μην κομπλάρετε, αυτή είναι η φύση της δουλειάς μας. Με τα καλά και τα στραβά.

 
At 3/13/2009, Anonymous Anonymous said...

Η Αρχιτεκτονική είναι Μία, οι Ανώνυμοι Δύο (τουλάχιστον) και οι Μηχανικοί Πολλοί.

 
At 3/13/2009, Blogger evee said...

Κοίτα σουξέ (τόσες μέρες μετά) επωνύμων και ανωνύμων το postάκι!

Μήπως να το ξανασκεφτώ για τις διαφημίσεις?

 
At 4/03/2009, Anonymous Anonymous said...

Προφανώς και είμαι συνάδελφος σας. :)

Και όταν γράφω δε συνηθίζω να διακατέχομαι από θυμό ή οποιοδήποτε άλλο συναίσθημα, το βρίσκω απροποσανατολιστικό τόσο για εμένα όσο και για αυτούς που απευθύνομαι.

ps. Δεν είμαι ο τελευταίος ανώνυμος, αυτός ήταν και ο λόγος που αποφάσισα να κάνω κι άλλη δημοσίευση - δε φταίω εγώ αν κάποιοι δε φροντίζουν να βάλουν ένα διαχωριστικό, ας πούμε Αnonymous_2 :D

Eπ' ευκαιρίας, συγχαρητήρια για τη μακροβιότητα του blog σου.

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home