Thursday, January 31, 2008

κηδείες στον ήλιο και τ.βασιλειάδες στα μπαλκόνια

Το καλό όταν μένεις σε ένα σπίτι δίπλα στο Σύνταγμα είναι ότι με ένα βήμα (με τις παντόφλες που λέει ο λόγος) μπορεί να βρεθείς στην καρδιά των γεγονότων. Κατεβαίνεις να πας στο super market και βρίσκεσαι στη μέση μιας πορείας, κατεβαίνεις να πας να πάρεις τσιγάρα και βρίσκεσαι στην ησυχία. Δρόμοι άδειοι, κόσμος έξω από τη Βουλή. Επειδή του χρόνου μπορεί να μην μένω τόσο κέντρο λέω να κάτσω να δω μια grand κηδεία.

Στην ησυχία ακούγεται από μακριά μια μπάντα. Φαντάροι. Μετά ησυχία. Και παπάδες όλων των βαθμίδων. Ησυχία, ήλιος που τυφλώνει, αντανακλάσεις από χρυσά και λευκά άμφια. Χωρίς να συμπαθούσα τον Χριστόδουλο γενικά (παρότι συμφωνώ ότι έκανε κάποιες εξαιρετικά προοδευτικές κινήσεις για αυτόν τον τόσο συντηρητικό χώρο), ούτε να τρέφω στενές σχέσεις με την εκκλησία, δεν μπορώ να πω ότι το κλίμα δεν με αγγίζει. Όποιος έχει νιώσει θάνατο κοντινού του ανθρώπου καταλαβαίνει την ιερότητα της στιγμής του αποχαιρετισμού. Του "ύστατου" που λένε. Εξ'ου και νιώθω λίγο άσχημα που βρίσκομαι εκεί ανάμεσα σε όσους πήγαν από πραγματική αγάπη για να δουν την κηδεία.

Στέκομαι στην άκρη της Βουλής σε ένα ύψωμα του εδάφους. Παρατηρώ τη χορογραφία των κινήσεων της πομπής, την εναλλαγή των χρωμάτων των στολών, την παλιομοδίτικη γοητεία της ομοιόμορφης ενδυμασίας. Θυμίζει κάτι από την πομπή του Παπαιωάννου στην έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων. Με τον κιλίβαντα πάντως να περνάει από μπροστά παρατηρώ τον κύριο μπροστά μου που καθαρίζει τα μάτια του σιωπηλά. Ούτε φωνές σαν μερικούς άλλους ούτε χειροκροτήματα ούτε τίποτα. Και τα σκαρφαλωμένα πιτσιρίκια που χαζεύουν το σκηνικό. Λίγο πριν στρίψω να φύγω (έχουμε και δουλειές), κοιτάζω την πομπή να απομακρύνεται. Τα άμφια και οι μήτρες γυαλίζουν κάτω από τον ήλιο. Τι ματαιότητα. Και τι ειρωνία αυτός που έκανε τόσα για να έχει την προσοχή επάνω του, σε μια στιγμή που περνάει μπροστά από τη Βουλή, στολισμένος με τα πιο αστραφτερά του άμφια, με όλα τα κανάλια πάνω του, με το λαό και τους αξιωματούχους της πολιτείας, της εκκλησίας και δεν ξέρω τι άλλο γύρω του, τι ειρωνεία να είναι οριζόντιος κάτω από τον πρωινό ήλιο, και να μην καταλαβαίνει τίποτα.






Φεύγοντας παρατηρώ μια φασαρία μπροστά από τη Βουλή. Τι άλλο μπορεί να ακολουθεί? Μήπως είναι φασαρία για το cult πανό που περνάει?

Μπα, όχι. Κάτι δείχνουν ψηλά. Κοιτάω και βλέπω τον Τέως σε ένα μπαλκόνι της Μεγάλης Βρετάνιας να χαιρετάει κάποιους πιστούς του που τον επευφημούν. Από πολλές απόψεις:

Έλεος ρε μαλάκα!

Labels: ,

|

5 Comments:

At 1/31/2008, Blogger marouli(ta) said...

ε ποτέ! Επίσης εμείς που μένουμε λίγο πιο πάνω από το Σύνταγμα και δεν συγχρωτιζόμαστε με το πλήθος είδαμε στην τηλεόραση τον Καρατζαφέρη να διαγκωνίζεται με τη Νατάσσα για το ποιος θα είναι πιο μπροστά στο πλάνο των πολιτικών αρχηγών (!!!) της τηλεοπτικής μετάδοασης (και ξανά !!!) της κηδείας. Ουστ κοράκια!

 
At 2/01/2008, Blogger Ιφιμέδεια said...

Και δεν σκέφτηκε ο Τέως ότι εκεί που είναι το περιφερομενο πτώμα θα βρεθεί κι αυτός...

 
At 2/01/2008, Blogger evee said...

μια χαρά τα λέτε αγαπητές μου

ιφιμέδεια νομίζω ότι δεν εννοείς τον τέως σε 3ήμερο εθνικό πένθος και περιφερόμενο σε κιλίβαντα στο Σύνταγμα :Ρ

Τέλος Πάντων, για να γίνω πιο συγκεκριμμένη, κατ εμέ η κρετίνικη συμπεριφορά στο προαναφερθέν σκηνικό συνοψίζεται στα εξής:

1. εμ παρατάς την επίσημη πομπή της οποίας (αδιάφορο ας πούμε για πιο λόγο) είσαι προσκεκλημένος και πας στο ξενοδοχείο σου
-βαρεμάρα-

2. εμ και θες να τη δεις όμως και δεν κοιτάς από το τζάμι αλλά βγαίνεις στο μπαλκόνι, πάνω από την είσοδο της G.B.
-περιέργεια-

3. εμ και δεν προλαβαίνει να απομακρυνθεί το τιμώμενο πρόσωπο στου οποίου την κηδεία προσέρχεσαι με δήθεν ευλάβεια, τσουπ αρχίζεις τα δικά σου (και τι "τιμώμενο"! - πάντα του άρεσε η προβολή, τώρα που τον βρήκες αδύναμο κάνεις παιχνίδι χωρίς αντίπαλο)
-κοράκι, πόσο καιρό είχες να χαιρετήσεις από τα μπαλκόνια της Μεγάλης Βρεττάνιας?-

4. εμ και οι ηλίθιοι από κάτω 1 λεπτό πριν ήταν τεθλιμμένοι, τώρα το γυρίζουν στις επευφημίες,
-απαίδευτα ζώα, όπου γάμος και χαρά-


χαιρετάς κιόλας! χαμογελαστός και μπαλκονάτος! ούστ

πόσο αξίζετε ο ένας τον άλλον my dear τέως βασιλεύς και κλακαδόροι

ps: apologies για την υπερβολή του σχολίου. Δεν με ενοχλεί σε τι πιστεύει ο καθένας. Με ενοχλεί η υποκρισία.

 
At 2/02/2008, Blogger the_real_martinos said...

Γενικά έχω μια τάση να σκέφτομαι ότι ο τέως δεν φταίει παρά για ελάχιστα σε σχέση με όσα του καταλογίζονται.

Θα έπρεπε να είναι στοιχειωδώς έξυπνος για να έχει καταφέρει έστω και τα μισά.

Βλέπω ότι παραμένει κάφρος.

 
At 2/02/2008, Blogger the_real_martinos said...

Αυτός που είναι για πολύ ξύλο (όχι μόνο τώρα) είναι ο παπάς της Θεσσαλονίκης. Παλούκι και φωτιά...

(αυτά βλέπει κι ο άλλος και παίρνει τα πάνω του)

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home