____________________________________________________________________________d a t a s c a p e
Tuesday, September 09, 2008
countdown
Αύριο στις 9 ώρα Ελλάδας αρχίζει στο Cern ένα ταξίδι στο χρόνο, το χώρο και την ύλη. To live webcast εδώ. Πέρα απο τις φαταλιστικά με τα περί μαύρης τρύπας, ως φόρο τιμής στην λυκειακή μου εμμονή με τη φυσική, το σύμπαν και την περσόνα Steven Hawking, αξίζει να προσπαθήσω να το παρακολουθήσω.
Eξαιρετικά νέα έφερνε το email της Σ. Πρόκειται για το 3rd International Conference on Digital Interactive Media in Entertainment and Arts (DIMEA 2008) που σύμφωνα με το email θα λάβει χώρα στην Αθήνα από τις 10 ως τις 12 του ερχόμενου Σεπτέμβρη. Μπορεί να το πήρα χαμπάρι λίγο αργά (το deadline για τα papers έχει περάσει, για τα games/demos/Art Works όμως όχι) αλλά δείχνει τόσο ενδιαφέρον που με τρώει να δω αν μπορώ να συμμετέχω με κάτι δικό μου. Τεσπά, μέχρι να έχω νεότερα, παραπέμπω τους ενδιαφερόμενους στο αντίστοιχο link.
H φίλη μου η Ε. γνωρίζει το ενδιαφέρον μου για ότι έχει να κάνει με augmented περιβάλλοντα (εκεί που μπλέκονται ο εικονικός και ο φυσικός χώρος δηλαδίς) από την εποχή που ο τοτεμικός Rem Koolhaas έχτισε το κατάστημα της Prada στο Μanhattan (how to 1, how to 2) και ο θεός νιουμιντιακός θεωρητικός Lev Manovich εισήγαγε τον όρο.
Μετά τον βομβαρδισμό ορολογίας λοιπόν, ας κινηθώ με χάρη γαζέλας προς το ψητό. Χάρη στην Ε. λοιπόν, ανακάλυψα πρωί πρωί έναν εξαιρετικό τύπο. Τον Moritz Waldemeyer. Και το blog του.
Ο Μοritz δείχνει να είναι τρελή περίπτωση. Και so my type τέλος πάντων. Ο υπότιτλος του site του είναι art, design and engineering. Kαι από ότι φαίνεται έχει λόξα με το να κάνει embed (μετάφραση= εμφυτεύω?) διάφορες hightechιές σε κανονικά φυσικά αντικείμενα.
Από μια περιδιάβαση στη δουλειά του, έχω να πω τα εξής:
1. Ζ-island
θα προσπεράσω εν τάχει την ιντερακτιβική συνδρομή του στην κουζίνα που σχεδίασε η συνάδελφος Zaha, όχι γιατί είναι ανάξια λόγου αλλά επειδή τέτοια πειράματα τα έχουμε ξαναδεί. Στο λιγότερο design τους μεν, αλλά τα έχουμε ξαναδεί. Λυπάμαι που δεν δίνω παραπάνω info εδώ αλλά μια διπλωματική έκανα πάνω σε αυτό, βαριέμαι να κάνω άλλη μια πάνω στα πιο κρίσιμα inks. Ούτως ή άλλως και ο general practionioner καταπιάστηκε με κάτι παρόμοιο στη δική του διπλωματική και τον θεωρώ πιο επιτυχή από εμένα στον συγκεκριμμένο τομέα, από τεχνικής απόψεως τουλάχιστον. :Ρ
2. Θα μπορούσε να λέγεται ledάκια και swarowski.
Στο ίδιο πνεύμα με το ανωτέρω σχόλιο, αλλά σε πιο fun εκδοχή βρίσκεται ο πολυέλαιος (σιγά τον -> καμμία σχέση) του Ron Arad στον οποίο πρόσθεσε λίγο interactivity. Του στέλνεις ένα sms, το λαμβάνει και το δείχνει πάνω στα ledάκια. Παρόμοια παιχνιδάκια με text messaging έχουν ξαναγίνει (σε μια διάσκεψη στο Νταβός θυμάμαι, στο Λονδίνο και στο Birbingham με οθόνες στου δρόμους, στο Βερολίνο κλπ). Δεν θα επεκταθώ για τους ίδιους λόγους με το ανωτέρω σχόλιο. Η διπλωματική μου του master κινήθηκε σε αυτόν ακριβώς τον τομέα μα δυστύχησε να εκτεθεί σε δημόσιο χώρο για λόγους έλλειψης language filtering. Mάλλονο Μoritz ήτο πιο οργανωμένος ή πιο τυχερός. Το θέμα πονάει λοιπόν. Πάρακατω.
γ. Το Kαλύτερο By Far
O Hussein Chalayan είναι ένας νέος σχεδιαστής μόδας. Τουρκοκύπριος τει καταγωγεί και μεγαλωμένος στο Λονδίνο. Ο Ηussein ως πολύ καινοτομικός τύπος που είναι αρέσκεται στο να πειραματίζεται. Σε μια τελευταία κολεξιόν του λοιπόν, αποφάσισε ότι θέλει να δείξει το "φως". Ωραία ως εδώ. Κάλεσε τον Moritz λοιπόν να τον βοηθήσει να φτιάξει μερικά φορέματα που θα "εκπέμπουν" laser. Και οι δυο τους έκαναν ωραία πράγματα...
...ώσπου ο Hussein, ως καθώς πρέπει καλλιτέχνης σκέφτηκε κάτι ακόμη καλύτερο, 15 μέρες πριν την επίδειξη: να φτιάξει δυο φορέματα που θα είναι οθόνες (!) και πάνω τους θα παίζει ένα video. Και ο Waldermeyer πρόλαβε και το έφτιαξε.
-Τέλεια. Θέλω και εγώ ένα. Χωρίς τα καλώδια please και να είναι μαλακό.-
Καταπληκτικό. Πολλαπλές νίκες. Εφόσον το μήνυμα είναι το "φως" και the medium is the message (ή the massage ότι προτιμάτε), η οθόνη είναι το κατέξοχήν pop μέσο που εκπέμπει φως, το video θεωρείται the next big thing για το internet (κατά wired πάντα αλλά τι "next" δηλαδή, είμαστε ήδη εκεί), τι άλλο θέλει κανείς?
Και φαντάζομαι εγώ τώρα, bloggers του μέλλοντος να κυκλοφορούνε με την οθόνη τους πάνω τους. Με τα κείμενά τους, τις φωτογραφίες τους, τα videos του πάνω τους. Ο παράδεισος της επικοινωνιακής εμμονής, την μανίας της έκθεσης (άντε, και της έκφρασης). Ή τέλος πάντων, αν δεν θες να δείχνεις τον εαυτό σου ή κάτι άλλο που θέλεις να προβάλλεις (αλήθεια, παίζει ο όρος "image rubish"?), το πολύ πολύ να μην σπαταλάς πια χρόνο το πρωί με το ερώτημα "πως να συνδυάσω τα ρούχα μου σήμερα?", αλλά
"φόρτισα το φόρεμα?".
Έτσι είναι η ιστορία. Ένα ερώτημα έρχεται πάντα να αντικαταστήσει ένα άλλο.
Δεν είναι νέο αφού το γράφουν όλοι. Μόλις το δοκίμασα και ένιωσα τη συγκίνηση του να δοκιμάζεις κάτι που δεν έχει ξαναγίνει. Σαν να στέλνεις το πρώτο σου email μου λέει και ο Τσαγκαρουσιάνος στο editorial της σημερινής, αφιερωμένης στις χάρες της τεχνολογίας, Lifo.
Περί τίνος πρόκειται?
Μιαλώ για το νέο album των Radiohead το οποίο μπορεί κανείς να το κατεβάσει online από το site τους. Και να πληρώσει ότι ποσό θέλει. Από τίποτα μέχρι όσο όσο. Οι κριτικές μιλάνε για τον καλύτερο δίσκο τους από την εποχή του OK Computer (10 χρόνια πριν) και μια κίνηση επαναστατική για την (απεγνωσμένη?) μουσική βιομηχανία.
Το debate παντού απόψε. Aκόμη δεν κατάλαβα τι δουλειά είχε ο Παπαθεμελής μαζί με τους υπόλοιπους αρχηγούς κομμάτων. Απορώ γιατί να μην είναι καλεσμένος και ο αρχηγός κάποιων οικολόγων τάδε, των κυνηγών, της φιλελεύθερης συμμαχίας ή οιουδήποτε κόμματος δεν έχει μπει στη βουλή? Γιατί και ο Καραντζαφέρης απορώ τι δουλειά είχε αλλά ας πούμε ότι δέχομαι το γεγονός πως θα συμμετείχαν οι αρχηγοί όσων κομμάτων έχουν μπει στη βουλή ή στην ευρωβουλή.
Τα συμπεράσματα πολλά και τίποτα. Πιο πολύ παρακολουθούσα (για να είμαι ειλικρινής) το ποιος ήταν πιο άκαμπτος, πιο άμεσος κλπκλπ. Το επικοινωνιακό κομμάτι δηλαδή. Γιατί τα άλλα ήταν λίγο πολύ αναμενόμενα. Ενοχλήθηκα όμως ιδιαίτερα με την τάση του Αλαβάνου να "προσεταιρισθεί" τους bloggers. Λες και οι bloggers είναι όλοι Συνασπισμός (μπαρδόν Σύριζα ήθελα να πω), λες και είναι μια ομάδα ομογενής ή κάποια άλλη τέτοια μαλακία. Τι να πω? Τι τρεντοκατάσταση είναι αυτή που έχει πιάσει τελευταία το συνασπισμό? Όπου φοιτητές, πορείες, οικολογία και blogs να σου και ο Αλαβάνος. Σαν "μετά το Λύκειο τι"? Δεν θέλω να θίξω όσους εκτιμούν τις συγκεκριμμένες πολιτικές θέσεις, το "θαυμασμό" μου εκφράζω που τελευταία έχει επιλέξει να μιλάει μόνο για τα θέματα που θα ενδιέφεραν ένα 20άρη. Το κοινό που σύμφωνα με διαφημιστές και λοιπούς παρατρεχάμενους είναι "επαναστατικό, καταναλωτικό, ανοιχτό σε νέες τεχνολογίες, απολιτίκ" κλπκλπ. Το ίδιο pool με της vodaphone δηλαδή. Τεσπά. Επίσης εκτίμησα την Παπαρήγα που απάντησε χωρίς υπεκφυγές στην ερώτηση περί των παιδιών αριστερών πολιτικών που πάνε σε ιδιωτικά σχολεία, παρά τον ελαφρύ εκνευρισμό της. Το να την πιστεύω είναι άλλο, αλλά τεσπά.
Με το που έληξε το πανυγύρι, στο ΣΚΑΙ αρχίζει το ΣΚΑΙ-YOUTUBE DEBATE, κατά το πρότυπο του CNN. Ωραίο βήμα ανανέωσης στα των προεκλογικών και συγχαρητήρια. Αν κατάλαβα καλά, κάθε μέρα και ένα άλλο δίδυμο από τα δυο μεγάλα κόμματα (update: και όχι μόνο από ότι ακούω τώρα) θα απαντάει στις ερωτήσεις ανθρώπων που ανεβάζουν τις ερωτήσεις τους στο youTube. Για όσους δεν έχουν σύνδεση στο internet, ένα βαν του ΣΚΑΙ γυρίζει την Αθήνα και πάει κάθε μέρα και σε μια άλλη πλατεία για να "γράψουν" βιντεάκια και οι μη εξοικειομένοι.
Και γαμώ τα βιντεάκια. Όλη ιστορία του international style μέσα από εικόνες που έχουν σημαδέψει τη ζωή μας από τις αρχές του 20 αιώνα και έπειτα, μέσα σε 3 λεπτά.
Walter Gropius, Le Corbusier, Mies Van Der Rohe, Αalvar Aalto
Ποιός θεός σκέφτηκε το uTube να του πω τα συγχαρητήριά μου? Μετά από αυτούς που στήσανε το internet βεβαίως βεβαίως. Όπως καταλαβαίνετε, είμαι ευτυχής.
Πάει και τελείωσε. Τώρα που μου ήρθε η φαεινή ιδέα να βάλω στο uTube λήμματα αρχιτεκτονικής, έχω βρει τη χαρά μου. Και -τι καλά- θα έχουμε τη δυνατότητα να μιλάμε για πράγματα που όλοι έχουμε δει. Mέσα από τα μάτια άλλων βεβαίως βεβαίως. Και μάλιστα κινούμενη εικόνα. Γιατί η αρχιτεκτονική δεν είναι στατικό πράγμα. Περπατιέται, ξεδιπλώνεται, αποκαλύπτεται. Και μια και μιλάμε για πορείες, ένα εξαιρετικό δείγμα:
το water temple του Tadao Ando
Το κτίριο αποκαλύπτεται. Παρατηρείστε πόσο σημαντική λόγω του συμβολισμού της γίνεται εδώ η πρόσβαση στον κυλινδρικό ναό. Πως κινείσαι χωρίς να βλέπεις που πας, πως προσεγγίζεις το κτίριο από την οροφή (με τη ρηχή δεξαμενή που κάποιες φορές γεμίζει νούφαρα), πως "καταδύεσαι" μέσα στο νερό χωρίς να βλέπεις που πας για άλλη μια φορά....
Σκληρός, απόλυτος ή οτιδήποτε άλλο πολλοί προσάπτουν στον Tdao, εμένα μου αρέσει πολύ. Το εντυπωσιακό δε, είναι ότι δεν έχει σπουδάσει ο άνθρωπος αρχιτέκτονας! Είναι όμως ένας από αυτούς τους αρχιτέκτονες που που έχουν επηρεάσει σε παγκόσμια κλίμακα τους συναδέλφους τους. Ποιά είναι η παιδεία του? Ακολούθησε αυτό που έκαναν παλιά αρκετοί άνθρωποι πριν γίνουν αρχιτέκτονες: πολλά ταξίδια σε όλο τον κόσμο. Να ανοίξει το μάτι ρε παιδί μου! Για το τυπικό της υπογραφής μη με ρωτήσετε...δεν ξέρω.